ವಿಶ್ವ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗೆ 100 ವರ್ಷ'
- ಎನ್.ಕೆ. ನರಸಿಂಹ

ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದುಡಿಮೆಗೆ ದೂಡುವ ಬದಲು ಅವರ ಉಜ್ವಲ ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸು ನನಸಾಗಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿ.

ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಯು (ಇಂಟರ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಲೇಬರ್ ಆರ್ಗನೈಸೇಷನ್ - ಐಎಲ್ಓ) ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಜೂನ್ 12 ರಂದು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕ ವಿರೋಧಿ ದಿನವನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದೆ. 1919ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಐಎಲ್ಓ ಗೆ ಈ ವರ್ಷ ಶತಮಾನದ ಸಂಭ್ರಮವೂ ಹೌದು. ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಒಂದು ಧ್ಯೇಯವಾಕ್ಯವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ರೂಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಬಾರಿಯ ಧ್ಯೇಯವಾಕ್ಯ - ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದುಡಿಮೆಗೆ ದೂಡುವ ಬದಲು ಅವರ ಉಜ್ವಲ ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸು ನನಸಾಗಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿ.

ಮಾನವನ ಆಸೆಬುರುಕತನ, ಅಮಾನವೀಯ ವರ್ತನೆಯ ಫಲಶ್ರುತಿಯೇ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆ. ಮಾನವೀಯತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಹೀನಾಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೆನ್ನಬಹುದಾದ ಈ ಪದ್ಧತಿ ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬೀರುವುದರಿಂದಲೇ ಅದರ ನಿರ್ಮೂಲನೆಯ ವಿಷಯವೂ ಸಹ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇಂದು ಚಚರ್ೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಮಾನವ ತನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದುಡಿಮೆಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿ ಎನ್ನಬಹುದಾದರೂ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಮೊದಲುಗೊಂಡು ಸಮಾಜದ ಹಲವು ಸ್ಥರಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿಮೆಗೊಳಪಡುವ ಮಕ್ಕಳವರೆಗೆ ತನ್ನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆ ಹೊಂದಿದೆ. 1986 ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ನಿಷೇಧ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ವಯ 14 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ದುಡಿಯುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾಯ್ದೆಗೆ 2016ರಲ್ಲಿ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಪ್ರಕಾರ 18 ವರ್ಷದವರೆಗೂ ಕಿಶೋರಾವಸ್ಥೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದ್ದು, 14 ರಿಂದ 18 ವರ್ಷದೊಳಗಿನವರನ್ನು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿರುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆಗೆ ಕೆದಕಿದಷ್ಟೂ ಕಾರಣಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಚಚರ್ಿಸಿದಷ್ಟೂ ಪರಿಹಾರ ಸಿಗದಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವಿದ್ದೇವೆ.

ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯತ್ತಿನ ರೂವಾರಿಗಳಾದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಬಿಡದೆ ಅವರ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕನ್ನೇ ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗಿಸಿ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆಯ ಕೂಪಕ್ಕೆ ದೂಡುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಇಂದಿನ ಸಮಾಜ ಹೊಂದಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ವಿಷಾದನೀಯ. ಇಂತಹ ಹೇಯಕೃತ್ಯದ ಪರಿಣಾಮ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಮಬ್ಬಾಗಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಹುಜನರ ಆದಾಯದ ಮೂಲ ಕೃಷಿ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಗೊಳ್ಳುವ ಮಕ್ಕಳ ದುಡಿಮೆ ಗೃಹಕೃತ್ಯ, ಹೋಟೆಲ್, ಅಂಗಡಿಯ ಪೊಟ್ಟಣ ಕಟ್ಟುವಿಕೆ, ಗ್ಯಾರೇಜ್, ವಿವಿಧ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಘಟಕಗಳು, ಚಿಂದಿ ಆಯುವುದು, ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು, ರಸ್ತೆಬದಿಯ ಅಂಗಡಿಗಳು,

ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ ಹೀಗೆ ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಆಘಾತಕಾರಿ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಪಟಾಕಿ ತಯಾರಿಸುವ, ಬೆಂಕಿಕಡ್ಡಿ, ಬೀಡಿ ಕಟ್ಟುವ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲೂ ಸಹ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರೇ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರು.

ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ದತಿಗೆ ಕಾರಣಗಳು ಅನೇಕ. ಭಾರತ ದೇಶದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡಂತೆ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಈ ಸ್ಥರವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಕೆಳಹಂತದಲ್ಲಿರುವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತದ ಸ್ಥಿರ ಆದಾಯದ ಮೂಲವಿಲ್ಲದೇ ಕೇವಲ ತಮ್ಮ ಶ್ರಮದ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕುಟುಂಬಗಳಿಂದಲೇ ಹೆಚ್ಚು ಮಕ್ಕಳು ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಕುಟುಂಬದ ಆರ್ಥಿಕ ದುಸ್ಥಿತಿ, ಅನಕ್ಷರತೆ, ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ಪಾಲಕತ್ವ, ಅಜ್ಞಾನ ಹೀಗೆ. ಮಕ್ಕಳ ಬಾಲ್ಯವನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರೂರತ್ವದಿಂದ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕುಟುಂಬದ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಮಕ್ಕಳೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೆಂಬ ಧೋರಣೆಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು ಜೀತಪದ್ಧತಿಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿಯಲು ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ ಕಡಿಮೆ ಕೂಲಿಯನ್ನು ನೀಡಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಲಾಭಮಾಡುವ ಕಾರ್ಖಾನೆ ಮಾಲೀಕರ ಹುನ್ನಾರ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕುಟುಂಬದ, ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳ ಸಾಲಬಾಧೆಯ ಪರಿಣಾಮ ಮಕ್ಕಳು ದುಡಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಕೈಗಿಷ್ಟು ಕಾಸು ಕಂಡಾಗ ಅದೇ ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಯಿಂದ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ವಿಮುಖರಾಗುತ್ತಾರೆ ಹಾಗೂ ಇತರೆ ದುಶ್ಚಟಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ತಂದೆ ಅಥವಾ ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ದುಶ್ಚಟಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆಗೆ ದೂಡಿದ ಪ್ರಸಂಗಗಳೂ ಇವೆ.

ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆಗೆ ಕಾರಣವೆನ್ನಲಾದ ಜನರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಉತ್ತಮಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯೂ ಸಹ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದೂಡುವ ಬದಲು ಅದನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ

ಬಹಳಷ್ಟು ಮಾಲೀಕರು ಮಕ್ಕಳ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಡಿಮೆ ಕೂಲಿಯಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚು ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹುನ್ನಾರದಿಂದ ಮಕ್ಕಳನ್ನೇ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲದೇ ವಯಸ್ಕ ಕೆಲಸಗಾರರಿಂದ ಉಂಟಾಗಬಹುದಾದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿರೋಧಗಳು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಬರುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಇವರ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೆಗಲಿಗೇರಿದ ಪರಿಣಾಮ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರಾದ ಮಕ್ಕಳೂ ಸಹ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ದೇಶಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ. ಜಾಗತಿಕವಾಗಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಆತಂಕಕಾರಿ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ, 2011ರ ಜನಗಣತಿ ಪ್ರಕಾರ 5 ರಿಂದ 18 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ 33 ಮಿಲಿಯನ್ ಮಕ್ಕಳು ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪೈಕಿ 10.1 ಮಿಲಿಯನ್ 5 ರಿಂದ 14 ವರ್ಷದವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. 4.5 ಮಿಲಿಯನ್ ಬಾಲಕಿಯರಿದ್ದರೆ 5.6 ಮಿಲಿಯನ್ ಬಾಲಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತಷ್ಟು ಆತಂಕಕಾರಿ ಅಂಶವೆಂದರೆ, 8.1 ಮಿಲಿಯನ್ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರು ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದರೆ 2.1 ಮಿಲಿಯನ್ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಗರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. 2001ರ ಗಣತಿಯ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆ 11.3 ಮಿಲಿಯನ್ ನಿಂದ 8.1ಕ್ಕೆ ಇಳಿಮುಖವಾಗಿದೆಯಾದರೂ ನಗರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆ 1.3 ರಿಂದ 2 ಮಿಲಿಯನ್ ಗೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಿರುವುದು ಆಘಾತಕಾರಿ. ನಗರಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದುಡಿಮೆಗೆ ದೂಡುತ್ತಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುವ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಾನೂನು ಹಾಗೂ ಅವಕಾಶಗಳಿದ್ದು, ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದಾದರೆ,  21ಎ ವಿಧಿ - ಶಿಕ್ಷಣದ ಹಕ್ಕು (6 ರಿಂದ 14 ವರ್ಷದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಚಿತ ಹಾಗು ಕಡ್ಡಾಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಒದಗಿಸುವದು), 24 ನೇ ವಿಧಿ - ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕ ನಿಷೇಧ, 23 ನೇ ವಿಧಿ - ಮಾನವ ದುವ್ರ್ಯವಹಾರ ಮತ್ತು ಬಲಾತ್ಕಾರದ ದುಡಿಮೆಯ ನಿಷೇಧ, 39 ನೇ ವಿಧಿ - ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಕೆಲಸಗಾರರ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ವಯಸ್ಸು ಇವುಗಳನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಮಿಕ ದಿನದ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವಾದರೂ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ

ವಿಶ್ವ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗೆ 100 ವರ್ಷ'


 ವಿಶ್ವ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗೆ 100 ವರ್ಷ'
- ಎನ್.ಕೆ. ನರಸಿಂಹ

ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದುಡಿಮೆಗೆ ದೂಡುವ ಬದಲು ಅವರ ಉಜ್ವಲ ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸು ನನಸಾಗಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿ.

ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಯು (ಇಂಟರ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಲೇಬರ್ ಆರ್ಗನೈಸೇಷನ್ - ಐಎಲ್ಓ) ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಜೂನ್ 12 ರಂದು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕ ವಿರೋಧಿ ದಿನವನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದೆ. 1919ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಐಎಲ್ಓ ಗೆ ಈ ವರ್ಷ ಶತಮಾನದ ಸಂಭ್ರಮವೂ ಹೌದು. ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಒಂದು ಧ್ಯೇಯವಾಕ್ಯವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ರೂಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಬಾರಿಯ ಧ್ಯೇಯವಾಕ್ಯ - ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದುಡಿಮೆಗೆ ದೂಡುವ ಬದಲು ಅವರ ಉಜ್ವಲ ಭವಿಷ್ಯದ ಕನಸು ನನಸಾಗಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿ.

ಮಾನವನ ಆಸೆಬುರುಕತನ, ಅಮಾನವೀಯ ವರ್ತನೆಯ ಫಲಶ್ರುತಿಯೇ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆ. ಮಾನವೀಯತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಹೀನಾಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೆನ್ನಬಹುದಾದ ಈ ಪದ್ಧತಿ ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬೀರುವುದರಿಂದಲೇ ಅದರ ನಿರ್ಮೂಲನೆಯ ವಿಷಯವೂ ಸಹ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇಂದು ಚಚರ್ೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಮಾನವ ತನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದುಡಿಮೆಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ಧತಿ ಎನ್ನಬಹುದಾದರೂ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಮೊದಲುಗೊಂಡು ಸಮಾಜದ ಹಲವು ಸ್ಥರಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿಮೆಗೊಳಪಡುವ ಮಕ್ಕಳವರೆಗೆ ತನ್ನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆ ಹೊಂದಿದೆ. 1986 ಬಾಲ ಕಾರ್ಮಿಕ ನಿಷೇಧ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ವಯ 14 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ದುಡಿಯುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾಯ್ದೆಗೆ 2016ರಲ್ಲಿ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಪ್ರಕಾರ 18 ವರ್ಷದವರೆಗೂ ಕಿಶೋರಾವಸ್ಥೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದ್ದು, 14 ರಿಂದ 18 ವರ್ಷದೊಳಗಿನವರನ್ನು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿರುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆಗೆ ಕೆದಕಿದಷ್ಟೂ ಕಾರಣಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಚಚರ್ಿಸಿದಷ್ಟೂ ಪರಿಹಾರ ಸಿಗದಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವಿದ್ದೇವೆ.

ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯತ್ತಿನ ರೂವಾರಿಗಳಾದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಬಿಡದೆ ಅವರ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕನ್ನೇ ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗಿಸಿ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆಯ ಕೂಪಕ್ಕೆ ದೂಡುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಇಂದಿನ ಸಮಾಜ ಹೊಂದಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ವಿಷಾದನೀಯ. ಇಂತಹ ಹೇಯಕೃತ್ಯದ ಪರಿಣಾಮ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಮಬ್ಬಾಗಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಹುಜನರ ಆದಾಯದ ಮೂಲ ಕೃಷಿ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಗೊಳ್ಳುವ ಮಕ್ಕಳ ದುಡಿಮೆ ಗೃಹಕೃತ್ಯ, ಹೋಟೆಲ್, ಅಂಗಡಿಯ ಪೊಟ್ಟಣ ಕಟ್ಟುವಿಕೆ, ಗ್ಯಾರೇಜ್, ವಿವಿಧ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಘಟಕಗಳು, ಚಿಂದಿ ಆಯುವುದು, ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು, ರಸ್ತೆಬದಿಯ ಅಂಗಡಿಗಳು,

ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ ಹೀಗೆ ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಆಘಾತಕಾರಿ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಪಟಾಕಿ ತಯಾರಿಸುವ, ಬೆಂಕಿಕಡ್ಡಿ, ಬೀಡಿ ಕಟ್ಟುವ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲೂ ಸಹ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರೇ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರು.

ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕ ಪದ್ದತಿಗೆ ಕಾರಣಗಳು ಅನೇಕ. ಭಾರತ ದೇಶದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡಂತೆ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಈ ಸ್ಥರವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಕೆಳಹಂತದಲ್ಲಿರುವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತದ ಸ್ಥಿರ ಆದಾಯದ ಮೂಲವಿಲ್ಲದೇ ಕೇವಲ ತಮ್ಮ ಶ್ರಮದ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕುಟುಂಬಗಳಿಂದಲೇ ಹೆಚ್ಚು ಮಕ್ಕಳು ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಕುಟುಂಬದ ಆರ್ಥಿಕ ದುಸ್ಥಿತಿ, ಅನಕ್ಷರತೆ, ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ಪಾಲಕತ್ವ, ಅಜ್ಞಾನ ಹೀಗೆ. ಮಕ್ಕಳ ಬಾಲ್ಯವನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರೂರತ್ವದಿಂದ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕುಟುಂಬದ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಮಕ್ಕಳೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೆಂಬ ಧೋರಣೆಯಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು ಜೀತಪದ್ಧತಿಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ದುಡಿಯಲು ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ ಕಡಿಮೆ ಕೂಲಿಯನ್ನು ನೀಡಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಲಾಭಮಾಡುವ ಕಾರ್ಖಾನೆ ಮಾಲೀಕರ ಹುನ್ನಾರ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕುಟುಂಬದ, ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳ ಸಾಲಬಾಧೆಯ ಪರಿಣಾಮ ಮಕ್ಕಳು ದುಡಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಕೈಗಿಷ್ಟು ಕಾಸು ಕಂಡಾಗ ಅದೇ ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಯಿಂದ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ವಿಮುಖರಾಗುತ್ತಾರೆ ಹಾಗೂ ಇತರೆ ದುಶ್ಚಟಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ತಂದೆ ಅಥವಾ ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ದುಶ್ಚಟಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆಗೆ ದೂಡಿದ ಪ್ರಸಂಗಗಳೂ ಇವೆ.

ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆಗೆ ಕಾರಣವೆನ್ನಲಾದ ಜನರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಉತ್ತಮಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯೂ ಸಹ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದೂಡುವ ಬದಲು ಅದನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ

ಬಹಳಷ್ಟು ಮಾಲೀಕರು ಮಕ್ಕಳ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಡಿಮೆ ಕೂಲಿಯಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚು ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹುನ್ನಾರದಿಂದ ಮಕ್ಕಳನ್ನೇ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲದೇ ವಯಸ್ಕ ಕೆಲಸಗಾರರಿಂದ ಉಂಟಾಗಬಹುದಾದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿರೋಧಗಳು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಬರುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಇವರ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೆಗಲಿಗೇರಿದ ಪರಿಣಾಮ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರಾದ ಮಕ್ಕಳೂ ಸಹ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ದೇಶಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ. ಜಾಗತಿಕವಾಗಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಆತಂಕಕಾರಿ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ, 2011ರ ಜನಗಣತಿ ಪ್ರಕಾರ 5 ರಿಂದ 18 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ 33 ಮಿಲಿಯನ್ ಮಕ್ಕಳು ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪೈಕಿ 10.1 ಮಿಲಿಯನ್ 5 ರಿಂದ 14 ವರ್ಷದವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. 4.5 ಮಿಲಿಯನ್ ಬಾಲಕಿಯರಿದ್ದರೆ 5.6 ಮಿಲಿಯನ್ ಬಾಲಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತಷ್ಟು ಆತಂಕಕಾರಿ ಅಂಶವೆಂದರೆ, 8.1 ಮಿಲಿಯನ್ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರು ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದರೆ 2.1 ಮಿಲಿಯನ್ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಗರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. 2001ರ ಗಣತಿಯ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆ 11.3 ಮಿಲಿಯನ್ ನಿಂದ 8.1ಕ್ಕೆ ಇಳಿಮುಖವಾಗಿದೆಯಾದರೂ ನಗರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆ 1.3 ರಿಂದ 2 ಮಿಲಿಯನ್ ಗೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಿರುವುದು ಆಘಾತಕಾರಿ. ನಗರಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದುಡಿಮೆಗೆ ದೂಡುತ್ತಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕತೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುವ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಾನೂನು ಹಾಗೂ ಅವಕಾಶಗಳಿದ್ದು, ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದಾದರೆ,  21ಎ ವಿಧಿ - ಶಿಕ್ಷಣದ ಹಕ್ಕು (6 ರಿಂದ 14 ವರ್ಷದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಚಿತ ಹಾಗು ಕಡ್ಡಾಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಒದಗಿಸುವದು), 24 ನೇ ವಿಧಿ - ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕ ನಿಷೇಧ, 23 ನೇ ವಿಧಿ - ಮಾನವ ದುವ್ರ್ಯವಹಾರ ಮತ್ತು ಬಲಾತ್ಕಾರದ ದುಡಿಮೆಯ ನಿಷೇಧ, 39 ನೇ ವಿಧಿ - ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಕೆಲಸಗಾರರ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳ ಎಳೆಯ ವಯಸ್ಸು ಇವುಗಳನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಮಿಕ ದಿನದ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವಾದರೂ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ

Related Posts