ರಸ್ತೆ ಸುರಕ್ಷತೆ ಹಾಗೂ  ಸಂಚಾರಿ ನಿಯಮಗಳು-6

- ಅನಿಲ್ ಕುಮಾರ್,

ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಬೆಳಕಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುವ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವೇಕೆ ಆಮೆ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಬೇಕು? ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ವಿವಿಧ ಮಾಡೆಲ್ಗಳ ಕಾರು, ಜೀಪು, ದ್ವಿಚಕ್ರ ವಾಹನಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಹೋಗುತ್ತಿರುವದೃಶ್ಯ ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಶರವೇಗದ ಸರದಾರರಂತೆಯೇ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಾರೆ! ಆದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿ ವಾಹನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರೆ ಎಷ್ಟು ಚಂದ! ಎಷ್ಟು ಸುರಕ್ಷಿತ ಅಲ್ಲವೇ?

ಫಾರ್ಮುಲಾ-1 ರೇಸಿಂಗ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ತಾಲೀಮು ನಡೆಸುವಂತೆ ನಗರದ ರಸ್ತೆಗಳ ಮೇಲೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು ತರವಲ್ಲ, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಹಾಗೂ ತಡರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ನಿಜ ಆದರೆ ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅತೀವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಸಿ ಅಪಘಾತ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಮೂಳೆ ತಜ್ಞರು ನೀಡಬಲ್ಲರು!

ವೇಗ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ...! ನಿಧಾನವೇ ಪ್ರಧಾನ, ತಡವಾಗಿ ಬಂದರೂ ಸೌಖ್ಯವಾಗಿ ತಲುಪಿ, ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನವಿರಲಿ-ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ, ಗಮನಿಸಿ , ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಿ, ರಸ್ತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಿಮ್ಮ ವಾಹನದ ಧೃಡತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಎದುರಿನ ಕಾಣುವಿಕೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ, ಇವೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ವಾಹನ ಚಾಲನಾ ಸಾಮಥ್ರ್ಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅರಿವು ನಿಮಗಿದ್ದರೆ ನೀವು ಸುರಕ್ಷಿತರು, ಯಾವತ್ತೂ ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ರಸ್ತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನೀವು ಯೋಚಿಸಿದಂತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನೀವು ಸಂಚರಿಸಿದ ಉತ್ತಮ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಯಾರೋ ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಗೆದಿರಬಹುದು, ಆಗ ಅದೇ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ನಿಮಗೆ ಸಿಗುವ ರಸ್ತೆ ಬೇರೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ?

 ಇನ್ನೂ ವೇಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ತಮ್ಮ ವಾಹನದ ಸಾಮಥ್ರ್ಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದು ಫಲಿತಾಂಶ ಬರುವ ಮುನ್ನ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹಾಸಿಗೆ ಮೇಲೆ ಡಾಕ್ಟರ್ಗಳು ಇಂತಹವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಟ್ರೀಟ್ಮೆಂಟ್ ಶುರು ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ ಇದನ್ನು ನೀವು ಅರಿತರೆ ಉತ್ತಮ.

ಫಾರ್ಮುಲಾ-2 : ಹೈವೇಗಳಲ್ಲಿ ಜಂಟಿ ವಾಹನದ ಅಪಘಾತಗಳು ಹೆಚ್ಚು... ! ಏಕೆಂದರೆ ಅತಿಯಾದ ವೇಗ! ಹೈವೇಗಳಲ್ಲಿ ಮರಕ್ಕೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದ ವಾಹನಗಳು ಅನಾಥರಂತೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೀವು ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೈವೇಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ ನೋಡಿರುತ್ತೀರಿ. ಇದು ಎಲ್ಲಡೆ ಸರ್ವೆ ಸಾಮಾನ್ಯ.  ನೀವು ನಿಮ್ಮದಲ್ಲದ ಅಥವಾ ಸ್ನೇಹಿತರ ವಾಹನಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವಾಗ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಇರುವುದು ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕ. ರಸ್ತೆಯನ್ನು ತುಂಬಾ ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಅಭ್ಯಸಿಸುವ ಹವ್ಯಾಸ ನಿಮ್ಮ ವೇಗ ಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ, ನೆನಪಿರಲಿ ರಸ್ತೆಯು ಕೇವಲ 1 ಕೀ.ಮೀ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಏರಿಳಿತಗಳನ್ನು ತಂದೊಡ್ಡಬಹುದು, ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದಿರಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ರಜೆ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಗರಕ್ಕೆ ವಾಪಾಸ್ಸಾಗುವಾಗ ವೇಗದ ಮಿತಿ ಮೀರಬೇಡಿ, ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬ ಕಷ್ಟಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತದೆ ಎಚ್ಚರ

 ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಯ ಖಾತ್ರಿಯ ಆಯಾಮಗಳು...!
- ಡಾ.ಎಚ್.ಬಿ.ಚಂದ್ರಶೇಖರ್,

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು 5ನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಅನುತ್ತೀರ್ಣರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದು ಹಾಗೂ 5 ಮತ್ತು 8ನೇ ತರಗತಿಗಳಿಗೆ ವಾರ್ಷಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವುದು ಹಾಗೂ ಆ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಅನುತ್ತೀರ್ಣ ಮಾಡುವ ಕುರಿತ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಆಯಾ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಬಿಡುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಲಹಾ ಮಂಡಳಿ  ಮಾಡಿದ್ದು, ಈ ಸಂಬಂಧ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅನುತ್ತೀರ್ಣ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಸುಧಾರಣೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಶಿಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಪೋಷಕ ಮಿತ್ರರು ಹಲವಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಮುಂದೊಡ್ಡಿದ್ದಾರೆ. ನೀವು ಹೇಗಿದ್ದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಪಾಸ್ ಮಾಡುತ್ತೀರಾ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನ್ಯಾಕೆ ಓದಲಿ ಎಂದು ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಹೀಗೆಂದು ಶಿಕ್ಷಕಿಯೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅನುತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸದೇ ಇರುವ ಕಾರಣ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಭಯ, ಒತ್ತಡಗಳಿಲ್ಲದೇ ಹೇಗೆ ಕಲಿಯಬಲ್ಲರು ಎಂದು ಶಿಕ್ಷಕರೊಬ್ಬರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಡೆಯದೇ ಕಲಿಸಬೇಕೆಂಬ ನೀತಿಯ ಕಾರಣ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಕಲಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕುಸಿತ ಕಂಡಿದೆ. ಎಂದು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಳಹಂತದ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಯದೇ ದಾಟಿಕೊಂಡು ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಲಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿ ಯಾರಿಗೂ ಬರಬಾರದು ಎಂದು ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಬೇಸರ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮಗು ಕಲಿಯದಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲಾ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಮಗು ಏನೂ ಕಲಿಯದೇ ಅನುತ್ತೀರ್ಣನಾಗುತ್ತಾನೆ/ಳೆ, ಎಂದು ಪೋಷಕರೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಅನುತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಕಾ ಖಾತ್ರಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ/ವಾದವನ್ನು ಅನೇಕರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಹೌದು! ಇಂತಹ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಯ ಖಾತ್ರಿ ಕುರಿತ ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುವುದು ಪ್ರಮುಖವಾದುದಾಗಿದೆ. ನನ್ನನ್ನು ಅನುತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂಬ ಮಕ್ಕಳ ಭಾವನೆ ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯದಿದ್ದರೂ ಉತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸಬಹುದೆಂಬ ಶಿಕ್ಷಕರ ಭಾವನೆಗಳು ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುಗಳಾಗಿವೆಯೆನ್ನಬಹುದು. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣಗೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಯಲೇಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಲಿಸಿಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಉತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆಂಬ ಸಂದೇಶ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ದಾಟಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೂ ಸಹ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ನಿಗದಿಯಂತೆ ಕಲಿಸಿಯೇ, ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡುವುದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ. ಯಾವುದೇ ಮಗು ನಿಗದಿಯಂತೆ ಕಲಿಯದಿದ್ದರೆ, ವರ್ಷಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ವರ್ಷದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೂರಕ ತರಗತಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕಲಿಸಲೇಬೇಕು ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿತರೇ ಮಾತ್ರ ಉತ್ತೀರ್ಣತೆಯೆಂಬ ಸಂದೇಶಗಳು ಬದಲಾವಣೆ ತರಬಲ್ಲವು. ಇದರ ಜೊತೆ ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಯ ಖಾತ್ರಿಗಾಗಿ ಪೋಷಕರ ಬೆಂಬಲವನ್ನೂ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವತ್ತಲೂ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕ, ಪೋಷಕ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ-ಈ ಮೂವರ ಸಂಯೋಜಿತ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಯ ಖಾತ್ರಿ ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ.

ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಆರಂಭದ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ (1 ಮತ್ತು 2 ನೇ ತರಗತಿ) ಮಕ್ಕಳು ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಗಣಿತದ ಮೂಲಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಕಲಿಯುವುದಾಗಿದೆ. ಈ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಲಿಯದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಸಂಯುಕ್ತಗೊಂಡು ಮುಂದಿನ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಹಿಂದುಳಿಯುವ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ. ಒಂದೆಡೆ ಮೂಲ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳ ಗಳಿಕೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅದರ ಜೊತೆ ಪಠ್ಯಸೂಚಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಶಿಕ್ಷಕರ ಬೋಧನೆಯು ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆಂಬಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭದ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತ ಹಾಗೂ ಸಮರ್ಥ ಶಿಕ್ಷಕರ ಬೋಧನೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಯ ಖಾತ್ರಿಯ ಕುರಿತು ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕಣ್ಗಾವಲೂ ಸಹ ಅಗತ್ಯವಾದುದಾಗಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆ ಎಲ್ಲಾ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿಯ ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಯ ಖಾತ್ರಿಯ ಕುರಿತ ಕಣ್ಗಾವಲು ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲುಸ್ತುವಾರಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಚುರುಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರೂ ಸಹ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯರಾಗುತ್ತಾರೆ. ತನ್ಮೂಲಕ ಮಕ್ಕಳೂ ಸಹ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಕಲಿಯಲು ಶಿಕ್ಷಕರು ಅಗತ್ಯ ಇಂಬು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ಪಠ್ಯಸೂಚಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯ ಜೊತೆ ಗಣಿತ ವಿಷಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಪರಿಸರ ಅಧ್ಯಯನದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಜಿಸಬಹುದು. ಈ ರೀತಿಯ ಸರಳೀಕರಣಗೊಂಡ ಪಠ್ಯಸೂಚಿಯಿದ್ದಲ್ಲಿ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಗಣಿತದ ಮೂಲಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳೂ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಕ್ಷರ ಹಾಗೂ ಸರಳ ಪದಗಳನ್ನು ಸರಾಗವಾಗಿ ಕಲಿಯುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು ಗುಣಿತಾಕ್ಷರ ಹಾಗೂ ಗುಣಿತಾಕ್ಷರಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಒತ್ತಕ್ಷರಗಳ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು ಹಿಂದೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂಕಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಹಾಗೂ ಸರಳವಾದ ಕೂಡುವ, ಕಳೆಯುವ ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಆರಾಮಾಗಿ ಮಾಡುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು ದಶಕ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕೂಡುವ, ಕಳೆಯುವ ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಹಿಂದೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಗುಣಾಕಾರ, ಭಾಗಾಕಾರ, ದಶಮಾಂಶಗಳು ಕಠಿಣವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ತಜ್ಞರು ಕಂಡುಕೊಂಡಂತೆ ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲು ಅಗತ್ಯ ಕಲಿಕಾ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಬಳಕೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಭ್ಯಾಸ, ಪುನರಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಈ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕಲಿಯಬಲ್ಲರು. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಮಗುವಿನ ಕಲಿಕಾ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ನೈದಾನಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಪೂರಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಲಿಕೆಯ ಪ್ರಗತಿಯೆಡೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ಪ್ರತಿ ಮಗುವಿನ ಕಲಿಕೆಯ ಕ್ರಿಯಾಯೋಜನೆಯನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರು ತಯಾರಿಸಿಕೊಂಡು, ಮುಂದುವರೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಪೂರಕ ತರಗತಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ವಿಶಿಷ್ಟ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ಕಲಿಸಿ, ಉತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಯ ಕೊರತೆಗಳು ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿದ್ದು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾದುವುಗಳೇ ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ವಿಷಯ ಅಥವಾ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಕೆಲವು ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕೊರತೆಗಳೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಕೊರತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಬೇಕಾದ ಮಾರ್ಗೋಪಾಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಅಂಶಗಳು ಮಕ್ಕಳುವಾರು ಕ್ರಿಯಾಯೋಜನೆ ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳ ಕೃತಿಸಂಪುಟ (ಚೈಲ್ಡ್ ಪೋಟರ್್ಫೋಲಿಯೋ) ದಲ್ಲಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ನಿರ್ದಿಷ್ಟತೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಶಾಲಾ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ತರಬೇತಿಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳತ್ತ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ತರಬೇತಿಗಳಿಗಿಂತ ಶಿಕ್ಷಕರ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಮತ್ತು ಬೇಡಿಕೆಗಳಾಧರಿಸಿದ ತರಬೇತಿಗಳ ಆಯೋಜನೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆ ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರು ಪರಸ್ಪರ ಚರ್ಚಿಸಿ, ತಾವೇ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವೃತ್ತಿಪರ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಅನೌಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ರಚಿಸಿಕೊಂಡು, ಚರ್ಚಿಸಿ, ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬೇಕು.

ಕಲಿಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸಕ್ತಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಸಹಜವಾಗಿ ಬರುವ ಗುಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಈ ಗುಣವನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕಲಿಸುವ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ತಾವೂ ಕಲಿತು, ಕಲಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಧಿಕಾರಿ, ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳು ಭಾಗಿಯಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಯ ಖಾತ್ರಿ ಅಸಾಧ್ಯವೇನಲ್ಲ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಬೋಧನಾ ತಜ್ಞರು, ಆಸಕ್ತ ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ಕಲಿಕಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕಡೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಗಮನ ಹರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಅವರ ಬೋಧಕೇತರ ಕಾರ್ಯಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಹೊರೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ತಪ್ಪಿಸುವ ಅಗತ್ಯವೂ ಇದೆ.

ಇನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಲಿಕಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಭಯ, ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಕಲಿಕೆ ಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನದ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಮನದಾಳದೊಳಗೆ ದಾಟಿಸಿ, ಅವರ ಮನೋಭಾವಗಳು ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ತಾವು ಕಲಿತ ಡಿ.ಇಡಿ, ಬಿ.ಇಡಿ.ಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಹಾಗೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಕಲಿಕೆಯಾಗದೇ ಇರುವ ಕಾರಣ ಅವರ ಮನೋಭಾವಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಿಲ್ಲದಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರ ಮನೋಭಾವಗಳ ಪರಿವರ್ತನೆಗಾಗಿ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಮಾಹಿತಿಗಳ ನೀಡಿಕೆ ಹಾಗೂ ತರಬೇತಿಗಳ ಆಯೋಜನೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕುರಿತಾದ ಧನಾತ್ಮಕ ನಂಬಿಕೆ, ತಾಳ್ಮೆ, ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರೂ ಹೊಂದಿರುವುದು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಯಾವತ್ತೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿಯೇ ಯಶಸ್ಸು ಅಡಗಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿ ಜಗದಾತ್ಮಾನಂದರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೃತಿ ಬದುಕಲು ಕಲಿಯಿರಿಯಲ್ಲಿನ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಉಲ್ಲೇಖಾರ್ಹ. ಮೊದಲ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣಾಶ್ರಮ ನಡೆಸುವ ವಸತಿನಿಲಯದಲ್ಲಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಅವನ ತಂದೆಯು ಅವನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ಭಯ ಹಾಗೂ ಮೂದಲಿಕೆಗಳಿಂದ ಕಲಿಸಿದ್ದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಗಣಿತ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ದ್ವೇಷ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಾಪಿ ಮಾಡಿ, ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಇಂತಹ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಮಾತಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆಗೊಂಡು, ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಗಣಿತ ಕಲಿಸಲು ವಿನಂತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಬರುವ ಸುಲಭ ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ತಿಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ತುಂಬುತ್ತಾರೆ. ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಕಠಿಣ ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಏಳನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವನ ಗಣಿತದ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಮೂರನೇ ತರಗತಿಯಷ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ದಡ್ಡ, ಸೋಮಾರಿ, ಕಾಪಿ ಹೊಡೆಯುವವ ಈ ರೀತಿಯ ಬಿರುದುಗಳನ್ನು ಪೋಷಕರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮೂಡಿಸಿ, ಏಳನೇ ತರಗತಿಯ ಗಣಿತ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ಅಂಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಮಾಡಿದ ನೈಜ ಪ್ರಸಂಗ ಅನುಕರಣೀಯವಾದುದಲ್ಲವೇ, ಇಂಥದ್ದೇ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಹಲವು ಅನುಭವಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಘಟಿಸಿರಬಹುದಲ್ಲವೇ?

ಇದೇ ರೀತಿ ಬಾಲಾಪರಾಧಿಗಳ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಮೇರಿಕಾದ ಫ್ಲೆನಾಗನ್ ಎಂಬ ಫಾದರ್ ಅವರಿಗೆ ಎಡ್ಡಿ ಎಂಬ ಬಾಲಾಪರಾಧಿಯ ಸುಧಾರಣೆ ಕಠಿಣ ಸವಾಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಆರು ತಿಂಗಳು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಫ್ಲೆನಾಗನ್ನ ಸಹಾಯಕರು ನಿರಾಶರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತಾಳ್ಮೆಗೆಡದ ಫ್ಲೆನಾಗನ್ ಆ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದ ಅಪಾರ ಭರವಸೆ, ನಂಬಿಕೆಗಳ ಜೊತೆ ಕೈಗೊಂಡ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನು ಬದಲಾಗಿ, ಯಶಸ್ವಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ, ಭರವಸೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಶಿಕ್ಷಕರು, ಪೋಷಕರು, ತಜ್ಞರು, ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರು, ಸಮುದಾಯದ ಆಸಕ್ತರು ಸಂಘಟಿತವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದಡಿಯಿಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯಲ್ಲವೇ

ಮುದ್ದಿನ ಕವಿ ಮುದ್ದಣ
- ಸುರೇಶ ಗೋವಿಂದರಾವ್ ದೇಸಾಯಿ,

ನೀರಿಳಿಯದ ಗಂಟಲ್ದಾಗ ಕಡಬ ತುರುಕಿದಾಂಗಾತು ಇದು ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನತೆಯ ನುಡಿಮುತ್ತು. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ನೆನಪಾಗುವುದು ಮುದ್ದಣ. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮುಂಗೋಳಿ ಎಂದೇ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಕನ್ನಡದ ಮಹಾಕವಿ ಮುದ್ದಣ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದನು.

ನೀರಿಳಿಯದ ಗಂಟಲೊಳ್ ಕಡುಬಂ  
ತುರುಕಿದಂತಾಯ್ತು, ಕನ್ನಡಂ
ಕತ್ತೂರಿಯಲ್ತೆ , ಪದ್ಯಂ ವದ್ಯಂ ಗದ್ಯಂ ಹೃದ್ಯಂ ,
ಹೃದ್ಯಮಪ್ಪ ಗದ್ಯದೊಳೆ ಪೇಳ್ವುದು

ಮುದ್ದಣ ಎಂಬುದು ಕವಿಯ ಕಾವ್ಯನಾಮ ಆತನ ನಿಜವಾದ ಹೆಸರು ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಣಪ್ಪ. ಇವನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಉಡಪಿಯ ಬಳಿಯ ನಂದಳಿಕೆ ಎಂಬ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ 24 ಜನವರಿ 1870 ರಂದು. ತಂದೆ ಪಾಠಾಳಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪಯ್ಯ, ತಾಯಿ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಮ್ಮ. ನಾರಾಣಪ್ಪ ಮುದ್ದು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಮುದ್ದಿನಿಂದ ಕರೆದ ಮುದ್ದಣ ಎಂಬ ಹೆಸರೇ ಮುಂದೆ ಅವನ ಕಾವ್ಯನಾಮವಾಯಿತು, ಮನೆದೇವರು ಮಹಾಲಿಂಗೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮಿ. ತಂದೆ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ನಿತ್ಯವು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಮುದ್ದಣನೂ ಹೂಕಟ್ಟಿಕೊಡಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ತಿಮ್ಮಪ್ಪಯ್ಯನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು. ಮುದ್ದಣ ಹಿರಿಯವನು. ಶಿವರಾಮಯ್ಯ ಚಿಕ್ಕವನು. ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುವ ಬಡತನ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ನಂದಳಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಆಯಿತು. ಅದು ನಾಲ್ಕನೇ ಇಯತ್ತೆ ಮಾತ್ರ. ತಂದೆ ಶಾಲೆ ಬಿಡಿಸಿ ಕೂಲಿಕೆಲಸಕ್ಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿದ. ಅದರೆ ಮುದ್ದಣನಿಗೆ ಓದಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಉಡುಪಿಗೆ ಹೋಗಿ ವಾರಾನ್ನದ ಮನೆಯೊಂದನ್ನು ಗೊತ್ತು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆರನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಓದಿದ. ಮತ್ತೆ ಓದು ಮುಂದುವರೆಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾದಾಗ, ಪ್ರಧಾನ ಗುರುಗಳ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಕನ್ನಡ ತರಬೇತಿ ಶಾಲೆ ಸೇರಿದ. ಅಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವೇತನ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ 2 ವರ್ಷಗಳ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದು ಬಂದನು. ನಂತರ ಉಡುಪಿಯ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಯಾಮ ಶಿಕ್ಷಕನ ಹುದ್ದೆ ದೊರೆಯಿತು.

ಶಾಲಾ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿನ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಲಾರಂಭಿಸಿದ ಮುದ್ದಣ. ಓದುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಬರೆಯುವುದನ್ನೂ ಹವ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡು 1889 ರಲ್ಲಿ ರತ್ನಾವತಿ ಕಲ್ಯಾಣ 1892 ರಲ್ಲಿ ಕುಮಾರ ವಿಜಯ ಎಂಬ ಎರಡು ಯಕ್ಷಗಾನ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಬರೆದು, ತಾನೇ ಮುದ್ರಿಸಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಜೊತೆಗೆ ಕೇಶೀರಾಜನ ಶಬ್ದಮಣಿದರ್ಪಣ, ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ಪದಕೋಶ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯಕವಾದವು. ಮುದ್ದಣನ ಬದುಕಿಗೊಂದು ತಿರುವು ತಂದುಕೊಟ್ಟಂತ ಕೃತಿ ಅದ್ಭುತ ರಾಮಾಯಣ ರಚನೆಯಾಯಿತು. ಆದರೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಮತ್ತು ಕೃತಿಗೆ ತನ್ನ ಹೆಸರು ಸೇರಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಕೆಯಾಗಿ ಇದು ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಎಂದು ಕಾವ್ಯ ಮಂಜರಿ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಸರಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ಮುಂದೆ ರಚಿಸಿದ ಶ್ರೀರಾಮ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಕೃತಿಗೆ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀರಚಿತ ಎಂದು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಇದಾದ ನಂತರ ಸುವಾಸಿನಿ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಜೋಜೋ ಎಂಬ ಕವಿತೆ ಬರೆದ ಅದಕ್ಕೆ ಚಕ್ರಧಾರಿ ಅನ್ನುವ ಕಾವ್ಯನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

ಮುದ್ದಣ ಕೆಲವು ಕಾಲ ಉಡುಪಿಯ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಅಧ್ಯಾಪಕನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ. ನಂತರ ಮುದ್ದಣನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತು ಅಂತಾ ಸಮಾಧಾನ ಹೊಂದಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪಯ್ಯ-ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಮ್ಮ ದಂಪತಿ, ಮುದ್ದಣನಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಹತ್ತಿರದ ಕಾಗೆಕೋಡಮಗ್ಗಿ ಗ್ರಾಮದ ಕನ್ಯೆ ಕಮಲಳನ್ನು ತಂದು ಮದುವೆ ಮಾಡಿದರು. ಕಮಲ ಹೆಚ್ಚು ಓದಿದವಳಲ್ಲ. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪಾತ್ರಳಾಗಿ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನವಳಾದಳು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುದ್ದಣ ರಾಮಾಶ್ವಮೇಧ ಕೃತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದ. ಅದನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾವ್ಯ ಕಲಾನಿಧಿ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಕಳಿಸಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

ಮುದ್ದಣನಿಗೆ ಆಗ ಒಂದು ಮಗುವಾಯ್ತು. ಆ ಮಗುವಿನ ಆಟ ಅವನ ಬಡತನ ಮರೆಸಿತು. ಆದರೆ ವಿಧಿಯ ಆಟ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಕೆಮ್ಮು ಶುರುವಾಯಿತು. ಅದು ಹಾಗೇ ಮುಂದುವರೆದು ಕ್ಷಯರೋಗ ಅಂತ ತಿಳಿಯಿತು. ಈಗ ಮುದ್ದಣ ಯೋಚಿಸಿ ನನ್ನ ಕಾಯಿಲೆ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮಗನಿಗೆ ಬರಬಾರದೆಂದು ಏನೋ ನೆಪಹೇಳಿ ಹೆಂಡತಿ ಕಮಲಾಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಮಗು ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನನ್ನೂ ಹೆಂಡತಿಯ ತವರಿಗೆ ಕಳಿಸಿದನು. ಇತ್ತ ರೋಗ ಉಲ್ಬಣವಾಯಿತು. ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೂ ಹಣ ಇಲ್ಲದೇ ಪರದಾಡಿ ಕೆಮ್ಮಿಕೆಮ್ಮಿ ಕಾರಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಮೂವತ್ತೆರಡನೇ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಅಂದರೆ 1901 ಫೆಬ್ರವರಿ 16 ರಂದು ಮರಳಿಬಾರದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಮುದ್ದಣ ರಚಿಸಿದ ಕೃತಿಗಳು ರಾಮಾಶ್ವಮೇಧ, ಅದ್ಭುತ ರಾಮಾಯಣ, ಶ್ರೀರಾಮ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಎಂಬ ಷಟ್ಪದಿ ಕಾವ್ಯ, ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಹಾಗೂ ರಾಮಾಯಣಗಳ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದ, ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕುರಿತ ಗ್ರಂಥ ಮತ್ತು ಗೋದಾವರಿ ಎಂಬ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಾದಂಬರಿ ಹೃದ್ಯಮಪ್ಪ ಗದ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಪದ್ಯದ ಗೋಜಲು ಇಲ್ಲದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಗದ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯ ರಚನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಕರಿಮಣಿಯ ಸರದೋಳ್ ಚೆಂಬವಳಮಂ ಕೋದಂತೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಕಾವ್ಯ ರಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಮುದ್ದಣ ನವಿರಾದ ಹಾಸ್ಯ ಬೆರೆತ ನೂತನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಡದಿ ಮನೋರಮೆಗೆ ಕಥೆಹೇಳುವ ವೈಖರಿ ಎಂಥವರ ಮನಸ್ಸನ್ನಾದರೂ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಮುದ್ದಣನ ಪತ್ನಿಯ ಹೆಸರು ಕಮಲಾ ಎಂದಿದ್ದರೂ ಮುದ್ದಣ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಡದಿಗೆ ಮನೋರಮಾ ಎಂದೇ ಮುದ್ದಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

 ಮುದ್ದಣನ ನೆನಪು ಸದಾ ಹಸಿರಾಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಅವನ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ನಂದಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮುದ್ದಣ ಸ್ಮಾರಕ ರೈತಸಂಘ, ಮುದ್ದಣ ಸ್ಮಾರಕ ಮಿತ್ರಮಂಡಳಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಇವರ ಕುರಿತು ಮುದ್ದಣಾಭಿನಂದನಾ ಎಂಬ ಅಭಿನಂದನಾ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಮುದ್ದಣ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಗಲಿ ಹೋಗಿ 116 ವರ್ಷ ಕಳೆದರೂ ಇಂದಿಗೂ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಆತನ ನೆನಪು ಸದಾ ಹಸಿರು 

ರಸ್ತೆ ಸುರಕ್ಷತೆ ಹಾಗೂ ಸಂಚಾರಿ ನಿಯಮಗಳು-6

ರಸ್ತೆ ಸುರಕ್ಷತೆ ಹಾಗೂ  ಸಂಚಾರಿ ನಿಯಮಗಳು-6

- ಅನಿಲ್ ಕುಮಾರ್,

ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಬೆಳಕಿನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುವ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವೇಕೆ ಆಮೆ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗಬೇಕು? ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ವಿವಿಧ ಮಾಡೆಲ್ಗಳ ಕಾರು, ಜೀಪು, ದ್ವಿಚಕ್ರ ವಾಹನಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಹೋಗುತ್ತಿರುವದೃಶ್ಯ ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಶರವೇಗದ ಸರದಾರರಂತೆಯೇ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಾರೆ! ಆದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿ ವಾಹನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರೆ ಎಷ್ಟು ಚಂದ! ಎಷ್ಟು ಸುರಕ್ಷಿತ ಅಲ್ಲವೇ?

ಫಾರ್ಮುಲಾ-1 ರೇಸಿಂಗ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ತಾಲೀಮು ನಡೆಸುವಂತೆ ನಗರದ ರಸ್ತೆಗಳ ಮೇಲೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು ತರವಲ್ಲ, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಹಾಗೂ ತಡರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ನಿಜ ಆದರೆ ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಅತೀವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಸಿ ಅಪಘಾತ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಮೂಳೆ ತಜ್ಞರು ನೀಡಬಲ್ಲರು!

ವೇಗ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ...! ನಿಧಾನವೇ ಪ್ರಧಾನ, ತಡವಾಗಿ ಬಂದರೂ ಸೌಖ್ಯವಾಗಿ ತಲುಪಿ, ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನವಿರಲಿ-ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿ, ಗಮನಿಸಿ , ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಿ, ರಸ್ತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಿಮ್ಮ ವಾಹನದ ಧೃಡತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಎದುರಿನ ಕಾಣುವಿಕೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ, ಇವೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ವಾಹನ ಚಾಲನಾ ಸಾಮಥ್ರ್ಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅರಿವು ನಿಮಗಿದ್ದರೆ ನೀವು ಸುರಕ್ಷಿತರು, ಯಾವತ್ತೂ ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ರಸ್ತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನೀವು ಯೋಚಿಸಿದಂತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನೀವು ಸಂಚರಿಸಿದ ಉತ್ತಮ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಯಾರೋ ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಗೆದಿರಬಹುದು, ಆಗ ಅದೇ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ನಿಮಗೆ ಸಿಗುವ ರಸ್ತೆ ಬೇರೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ?

 ಇನ್ನೂ ವೇಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ತಮ್ಮ ವಾಹನದ ಸಾಮಥ್ರ್ಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದು ಫಲಿತಾಂಶ ಬರುವ ಮುನ್ನ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹಾಸಿಗೆ ಮೇಲೆ ಡಾಕ್ಟರ್ಗಳು ಇಂತಹವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಟ್ರೀಟ್ಮೆಂಟ್ ಶುರು ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ ಇದನ್ನು ನೀವು ಅರಿತರೆ ಉತ್ತಮ.

ಫಾರ್ಮುಲಾ-2 : ಹೈವೇಗಳಲ್ಲಿ ಜಂಟಿ ವಾಹನದ ಅಪಘಾತಗಳು ಹೆಚ್ಚು... ! ಏಕೆಂದರೆ ಅತಿಯಾದ ವೇಗ! ಹೈವೇಗಳಲ್ಲಿ ಮರಕ್ಕೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದ ವಾಹನಗಳು ಅನಾಥರಂತೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೀವು ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೈವೇಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ ನೋಡಿರುತ್ತೀರಿ. ಇದು ಎಲ್ಲಡೆ ಸರ್ವೆ ಸಾಮಾನ್ಯ.  ನೀವು ನಿಮ್ಮದಲ್ಲದ ಅಥವಾ ಸ್ನೇಹಿತರ ವಾಹನಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವಾಗ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಇರುವುದು ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕ. ರಸ್ತೆಯನ್ನು ತುಂಬಾ ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಅಭ್ಯಸಿಸುವ ಹವ್ಯಾಸ ನಿಮ್ಮ ವೇಗ ಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ, ನೆನಪಿರಲಿ ರಸ್ತೆಯು ಕೇವಲ 1 ಕೀ.ಮೀ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಏರಿಳಿತಗಳನ್ನು ತಂದೊಡ್ಡಬಹುದು, ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದಿರಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ರಜೆ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಗರಕ್ಕೆ ವಾಪಾಸ್ಸಾಗುವಾಗ ವೇಗದ ಮಿತಿ ಮೀರಬೇಡಿ, ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬ ಕಷ್ಟಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತದೆ ಎಚ್ಚರ

 ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಯ ಖಾತ್ರಿಯ ಆಯಾಮಗಳು...!
- ಡಾ.ಎಚ್.ಬಿ.ಚಂದ್ರಶೇಖರ್,

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು 5ನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಅನುತ್ತೀರ್ಣರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದು ಹಾಗೂ 5 ಮತ್ತು 8ನೇ ತರಗತಿಗಳಿಗೆ ವಾರ್ಷಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವುದು ಹಾಗೂ ಆ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಅನುತ್ತೀರ್ಣ ಮಾಡುವ ಕುರಿತ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಆಯಾ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಬಿಡುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಲಹಾ ಮಂಡಳಿ  ಮಾಡಿದ್ದು, ಈ ಸಂಬಂಧ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅನುತ್ತೀರ್ಣ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಸುಧಾರಣೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಶಿಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಪೋಷಕ ಮಿತ್ರರು ಹಲವಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಮುಂದೊಡ್ಡಿದ್ದಾರೆ. ನೀವು ಹೇಗಿದ್ದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಪಾಸ್ ಮಾಡುತ್ತೀರಾ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನ್ಯಾಕೆ ಓದಲಿ ಎಂದು ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಹೀಗೆಂದು ಶಿಕ್ಷಕಿಯೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅನುತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸದೇ ಇರುವ ಕಾರಣ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಭಯ, ಒತ್ತಡಗಳಿಲ್ಲದೇ ಹೇಗೆ ಕಲಿಯಬಲ್ಲರು ಎಂದು ಶಿಕ್ಷಕರೊಬ್ಬರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಡೆಯದೇ ಕಲಿಸಬೇಕೆಂಬ ನೀತಿಯ ಕಾರಣ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಕಲಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕುಸಿತ ಕಂಡಿದೆ. ಎಂದು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಳಹಂತದ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಯದೇ ದಾಟಿಕೊಂಡು ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಲಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿ ಯಾರಿಗೂ ಬರಬಾರದು ಎಂದು ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಬೇಸರ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮಗು ಕಲಿಯದಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲಾ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಮಗು ಏನೂ ಕಲಿಯದೇ ಅನುತ್ತೀರ್ಣನಾಗುತ್ತಾನೆ/ಳೆ, ಎಂದು ಪೋಷಕರೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಅನುತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಕಾ ಖಾತ್ರಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ/ವಾದವನ್ನು ಅನೇಕರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಹೌದು! ಇಂತಹ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಯ ಖಾತ್ರಿ ಕುರಿತ ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುವುದು ಪ್ರಮುಖವಾದುದಾಗಿದೆ. ನನ್ನನ್ನು ಅನುತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂಬ ಮಕ್ಕಳ ಭಾವನೆ ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯದಿದ್ದರೂ ಉತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸಬಹುದೆಂಬ ಶಿಕ್ಷಕರ ಭಾವನೆಗಳು ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುಗಳಾಗಿವೆಯೆನ್ನಬಹುದು. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣಗೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಯಲೇಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಲಿಸಿಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಉತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆಂಬ ಸಂದೇಶ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ದಾಟಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೂ ಸಹ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ನಿಗದಿಯಂತೆ ಕಲಿಸಿಯೇ, ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡುವುದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ. ಯಾವುದೇ ಮಗು ನಿಗದಿಯಂತೆ ಕಲಿಯದಿದ್ದರೆ, ವರ್ಷಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ವರ್ಷದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೂರಕ ತರಗತಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕಲಿಸಲೇಬೇಕು ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿತರೇ ಮಾತ್ರ ಉತ್ತೀರ್ಣತೆಯೆಂಬ ಸಂದೇಶಗಳು ಬದಲಾವಣೆ ತರಬಲ್ಲವು. ಇದರ ಜೊತೆ ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಯ ಖಾತ್ರಿಗಾಗಿ ಪೋಷಕರ ಬೆಂಬಲವನ್ನೂ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವತ್ತಲೂ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕ, ಪೋಷಕ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ-ಈ ಮೂವರ ಸಂಯೋಜಿತ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಯ ಖಾತ್ರಿ ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ.

ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಆರಂಭದ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ (1 ಮತ್ತು 2 ನೇ ತರಗತಿ) ಮಕ್ಕಳು ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಗಣಿತದ ಮೂಲಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಕಲಿಯುವುದಾಗಿದೆ. ಈ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಲಿಯದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಸಂಯುಕ್ತಗೊಂಡು ಮುಂದಿನ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಹಿಂದುಳಿಯುವ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ. ಒಂದೆಡೆ ಮೂಲ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳ ಗಳಿಕೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅದರ ಜೊತೆ ಪಠ್ಯಸೂಚಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಶಿಕ್ಷಕರ ಬೋಧನೆಯು ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆಂಬಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭದ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತ ಹಾಗೂ ಸಮರ್ಥ ಶಿಕ್ಷಕರ ಬೋಧನೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಯ ಖಾತ್ರಿಯ ಕುರಿತು ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕಣ್ಗಾವಲೂ ಸಹ ಅಗತ್ಯವಾದುದಾಗಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆ ಎಲ್ಲಾ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿಯ ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಯ ಖಾತ್ರಿಯ ಕುರಿತ ಕಣ್ಗಾವಲು ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲುಸ್ತುವಾರಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಚುರುಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರೂ ಸಹ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯರಾಗುತ್ತಾರೆ. ತನ್ಮೂಲಕ ಮಕ್ಕಳೂ ಸಹ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಕಲಿಯಲು ಶಿಕ್ಷಕರು ಅಗತ್ಯ ಇಂಬು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ಪಠ್ಯಸೂಚಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯ ಜೊತೆ ಗಣಿತ ವಿಷಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಪರಿಸರ ಅಧ್ಯಯನದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಜಿಸಬಹುದು. ಈ ರೀತಿಯ ಸರಳೀಕರಣಗೊಂಡ ಪಠ್ಯಸೂಚಿಯಿದ್ದಲ್ಲಿ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಗಣಿತದ ಮೂಲಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳೂ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಕ್ಷರ ಹಾಗೂ ಸರಳ ಪದಗಳನ್ನು ಸರಾಗವಾಗಿ ಕಲಿಯುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು ಗುಣಿತಾಕ್ಷರ ಹಾಗೂ ಗುಣಿತಾಕ್ಷರಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಒತ್ತಕ್ಷರಗಳ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು ಹಿಂದೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂಕಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಹಾಗೂ ಸರಳವಾದ ಕೂಡುವ, ಕಳೆಯುವ ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಆರಾಮಾಗಿ ಮಾಡುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಕ್ಕಳು ದಶಕ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕೂಡುವ, ಕಳೆಯುವ ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಹಿಂದೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಗುಣಾಕಾರ, ಭಾಗಾಕಾರ, ದಶಮಾಂಶಗಳು ಕಠಿಣವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ತಜ್ಞರು ಕಂಡುಕೊಂಡಂತೆ ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲು ಅಗತ್ಯ ಕಲಿಕಾ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಬಳಕೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಭ್ಯಾಸ, ಪುನರಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಈ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕಲಿಯಬಲ್ಲರು. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಮಗುವಿನ ಕಲಿಕಾ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ನೈದಾನಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಪೂರಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಲಿಕೆಯ ಪ್ರಗತಿಯೆಡೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ಪ್ರತಿ ಮಗುವಿನ ಕಲಿಕೆಯ ಕ್ರಿಯಾಯೋಜನೆಯನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರು ತಯಾರಿಸಿಕೊಂಡು, ಮುಂದುವರೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಪೂರಕ ತರಗತಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ವಿಶಿಷ್ಟ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ಕಲಿಸಿ, ಉತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಯ ಕೊರತೆಗಳು ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿದ್ದು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾದುವುಗಳೇ ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ವಿಷಯ ಅಥವಾ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಕೆಲವು ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲಿರುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕೊರತೆಗಳೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಕೊರತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಬೇಕಾದ ಮಾರ್ಗೋಪಾಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಅಂಶಗಳು ಮಕ್ಕಳುವಾರು ಕ್ರಿಯಾಯೋಜನೆ ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳ ಕೃತಿಸಂಪುಟ (ಚೈಲ್ಡ್ ಪೋಟರ್್ಫೋಲಿಯೋ) ದಲ್ಲಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ನಿರ್ದಿಷ್ಟತೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಶಾಲಾ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ತರಬೇತಿಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳತ್ತ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ತರಬೇತಿಗಳಿಗಿಂತ ಶಿಕ್ಷಕರ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಮತ್ತು ಬೇಡಿಕೆಗಳಾಧರಿಸಿದ ತರಬೇತಿಗಳ ಆಯೋಜನೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆ ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರು ಪರಸ್ಪರ ಚರ್ಚಿಸಿ, ತಾವೇ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವೃತ್ತಿಪರ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು ಅನೌಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ರಚಿಸಿಕೊಂಡು, ಚರ್ಚಿಸಿ, ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬೇಕು.

ಕಲಿಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸಕ್ತಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಸಹಜವಾಗಿ ಬರುವ ಗುಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಈ ಗುಣವನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕಲಿಸುವ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ತಾವೂ ಕಲಿತು, ಕಲಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಧಿಕಾರಿ, ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳು ಭಾಗಿಯಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಯ ಖಾತ್ರಿ ಅಸಾಧ್ಯವೇನಲ್ಲ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಬೋಧನಾ ತಜ್ಞರು, ಆಸಕ್ತ ಸರ್ಕಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆ ಶಿಕ್ಷಕರು ಕಲಿಕಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕಡೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಗಮನ ಹರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಅವರ ಬೋಧಕೇತರ ಕಾರ್ಯಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಹೊರೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ತಪ್ಪಿಸುವ ಅಗತ್ಯವೂ ಇದೆ.

ಇನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಲಿಕಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಭಯ, ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಕಲಿಕೆ ಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನದ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಮನದಾಳದೊಳಗೆ ದಾಟಿಸಿ, ಅವರ ಮನೋಭಾವಗಳು ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ತಾವು ಕಲಿತ ಡಿ.ಇಡಿ, ಬಿ.ಇಡಿ.ಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಹಾಗೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಕಲಿಕೆಯಾಗದೇ ಇರುವ ಕಾರಣ ಅವರ ಮನೋಭಾವಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗಿಲ್ಲದಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರ ಮನೋಭಾವಗಳ ಪರಿವರ್ತನೆಗಾಗಿ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಮಾಹಿತಿಗಳ ನೀಡಿಕೆ ಹಾಗೂ ತರಬೇತಿಗಳ ಆಯೋಜನೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕುರಿತಾದ ಧನಾತ್ಮಕ ನಂಬಿಕೆ, ತಾಳ್ಮೆ, ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕರೂ ಹೊಂದಿರುವುದು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಯಾವತ್ತೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿಯೇ ಯಶಸ್ಸು ಅಡಗಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿ ಜಗದಾತ್ಮಾನಂದರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕೃತಿ ಬದುಕಲು ಕಲಿಯಿರಿಯಲ್ಲಿನ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಉಲ್ಲೇಖಾರ್ಹ. ಮೊದಲ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣಾಶ್ರಮ ನಡೆಸುವ ವಸತಿನಿಲಯದಲ್ಲಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಅವನ ತಂದೆಯು ಅವನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ಭಯ ಹಾಗೂ ಮೂದಲಿಕೆಗಳಿಂದ ಕಲಿಸಿದ್ದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಗಣಿತ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ದ್ವೇಷ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಾಪಿ ಮಾಡಿ, ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಇಂತಹ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಮಾತಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆಗೊಂಡು, ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಗಣಿತ ಕಲಿಸಲು ವಿನಂತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಬರುವ ಸುಲಭ ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ತಿಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ತುಂಬುತ್ತಾರೆ. ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಕಠಿಣ ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಏಳನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅವನ ಗಣಿತದ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಮೂರನೇ ತರಗತಿಯಷ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ದಡ್ಡ, ಸೋಮಾರಿ, ಕಾಪಿ ಹೊಡೆಯುವವ ಈ ರೀತಿಯ ಬಿರುದುಗಳನ್ನು ಪೋಷಕರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮೂಡಿಸಿ, ಏಳನೇ ತರಗತಿಯ ಗಣಿತ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ಅಂಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಮಾಡಿದ ನೈಜ ಪ್ರಸಂಗ ಅನುಕರಣೀಯವಾದುದಲ್ಲವೇ, ಇಂಥದ್ದೇ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಹಲವು ಅನುಭವಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಘಟಿಸಿರಬಹುದಲ್ಲವೇ?

ಇದೇ ರೀತಿ ಬಾಲಾಪರಾಧಿಗಳ ಮನಃಪರಿವರ್ತನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಮೇರಿಕಾದ ಫ್ಲೆನಾಗನ್ ಎಂಬ ಫಾದರ್ ಅವರಿಗೆ ಎಡ್ಡಿ ಎಂಬ ಬಾಲಾಪರಾಧಿಯ ಸುಧಾರಣೆ ಕಠಿಣ ಸವಾಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಆರು ತಿಂಗಳು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಫ್ಲೆನಾಗನ್ನ ಸಹಾಯಕರು ನಿರಾಶರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತಾಳ್ಮೆಗೆಡದ ಫ್ಲೆನಾಗನ್ ಆ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದ ಅಪಾರ ಭರವಸೆ, ನಂಬಿಕೆಗಳ ಜೊತೆ ಕೈಗೊಂಡ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನು ಬದಲಾಗಿ, ಯಶಸ್ವಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ, ಭರವಸೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಶಿಕ್ಷಕರು, ಪೋಷಕರು, ತಜ್ಞರು, ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರು, ಸಮುದಾಯದ ಆಸಕ್ತರು ಸಂಘಟಿತವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದಡಿಯಿಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯಲ್ಲವೇ

ಮುದ್ದಿನ ಕವಿ ಮುದ್ದಣ
- ಸುರೇಶ ಗೋವಿಂದರಾವ್ ದೇಸಾಯಿ,

ನೀರಿಳಿಯದ ಗಂಟಲ್ದಾಗ ಕಡಬ ತುರುಕಿದಾಂಗಾತು ಇದು ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನತೆಯ ನುಡಿಮುತ್ತು. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ನೆನಪಾಗುವುದು ಮುದ್ದಣ. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮುಂಗೋಳಿ ಎಂದೇ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಕನ್ನಡದ ಮಹಾಕವಿ ಮುದ್ದಣ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದನು.

ನೀರಿಳಿಯದ ಗಂಟಲೊಳ್ ಕಡುಬಂ  
ತುರುಕಿದಂತಾಯ್ತು, ಕನ್ನಡಂ
ಕತ್ತೂರಿಯಲ್ತೆ , ಪದ್ಯಂ ವದ್ಯಂ ಗದ್ಯಂ ಹೃದ್ಯಂ ,
ಹೃದ್ಯಮಪ್ಪ ಗದ್ಯದೊಳೆ ಪೇಳ್ವುದು

ಮುದ್ದಣ ಎಂಬುದು ಕವಿಯ ಕಾವ್ಯನಾಮ ಆತನ ನಿಜವಾದ ಹೆಸರು ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಣಪ್ಪ. ಇವನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಉಡಪಿಯ ಬಳಿಯ ನಂದಳಿಕೆ ಎಂಬ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ 24 ಜನವರಿ 1870 ರಂದು. ತಂದೆ ಪಾಠಾಳಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪಯ್ಯ, ತಾಯಿ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಮ್ಮ. ನಾರಾಣಪ್ಪ ಮುದ್ದು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಮುದ್ದಿನಿಂದ ಕರೆದ ಮುದ್ದಣ ಎಂಬ ಹೆಸರೇ ಮುಂದೆ ಅವನ ಕಾವ್ಯನಾಮವಾಯಿತು, ಮನೆದೇವರು ಮಹಾಲಿಂಗೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮಿ. ತಂದೆ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ನಿತ್ಯವು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಮುದ್ದಣನೂ ಹೂಕಟ್ಟಿಕೊಡಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು. ತಿಮ್ಮಪ್ಪಯ್ಯನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು. ಮುದ್ದಣ ಹಿರಿಯವನು. ಶಿವರಾಮಯ್ಯ ಚಿಕ್ಕವನು. ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುವ ಬಡತನ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ನಂದಳಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಆಯಿತು. ಅದು ನಾಲ್ಕನೇ ಇಯತ್ತೆ ಮಾತ್ರ. ತಂದೆ ಶಾಲೆ ಬಿಡಿಸಿ ಕೂಲಿಕೆಲಸಕ್ಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿದ. ಅದರೆ ಮುದ್ದಣನಿಗೆ ಓದಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಉಡುಪಿಗೆ ಹೋಗಿ ವಾರಾನ್ನದ ಮನೆಯೊಂದನ್ನು ಗೊತ್ತು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆರನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಓದಿದ. ಮತ್ತೆ ಓದು ಮುಂದುವರೆಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾದಾಗ, ಪ್ರಧಾನ ಗುರುಗಳ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಕನ್ನಡ ತರಬೇತಿ ಶಾಲೆ ಸೇರಿದ. ಅಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವೇತನ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ 2 ವರ್ಷಗಳ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದು ಬಂದನು. ನಂತರ ಉಡುಪಿಯ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಯಾಮ ಶಿಕ್ಷಕನ ಹುದ್ದೆ ದೊರೆಯಿತು.

ಶಾಲಾ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿನ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಲಾರಂಭಿಸಿದ ಮುದ್ದಣ. ಓದುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಬರೆಯುವುದನ್ನೂ ಹವ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡು 1889 ರಲ್ಲಿ ರತ್ನಾವತಿ ಕಲ್ಯಾಣ 1892 ರಲ್ಲಿ ಕುಮಾರ ವಿಜಯ ಎಂಬ ಎರಡು ಯಕ್ಷಗಾನ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಬರೆದು, ತಾನೇ ಮುದ್ರಿಸಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಜೊತೆಗೆ ಕೇಶೀರಾಜನ ಶಬ್ದಮಣಿದರ್ಪಣ, ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ಪದಕೋಶ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯಕವಾದವು. ಮುದ್ದಣನ ಬದುಕಿಗೊಂದು ತಿರುವು ತಂದುಕೊಟ್ಟಂತ ಕೃತಿ ಅದ್ಭುತ ರಾಮಾಯಣ ರಚನೆಯಾಯಿತು. ಆದರೆ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಮತ್ತು ಕೃತಿಗೆ ತನ್ನ ಹೆಸರು ಸೇರಿಸಲು ಹಿಂಜರಿಕೆಯಾಗಿ ಇದು ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಎಂದು ಕಾವ್ಯ ಮಂಜರಿ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಸರಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು. ಮುಂದೆ ರಚಿಸಿದ ಶ್ರೀರಾಮ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಕೃತಿಗೆ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀರಚಿತ ಎಂದು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು. ಇದಾದ ನಂತರ ಸುವಾಸಿನಿ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಜೋಜೋ ಎಂಬ ಕವಿತೆ ಬರೆದ ಅದಕ್ಕೆ ಚಕ್ರಧಾರಿ ಅನ್ನುವ ಕಾವ್ಯನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

ಮುದ್ದಣ ಕೆಲವು ಕಾಲ ಉಡುಪಿಯ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಅಧ್ಯಾಪಕನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ. ನಂತರ ಮುದ್ದಣನಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತು ಅಂತಾ ಸಮಾಧಾನ ಹೊಂದಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪಯ್ಯ-ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಮ್ಮ ದಂಪತಿ, ಮುದ್ದಣನಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಹತ್ತಿರದ ಕಾಗೆಕೋಡಮಗ್ಗಿ ಗ್ರಾಮದ ಕನ್ಯೆ ಕಮಲಳನ್ನು ತಂದು ಮದುವೆ ಮಾಡಿದರು. ಕಮಲ ಹೆಚ್ಚು ಓದಿದವಳಲ್ಲ. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪಾತ್ರಳಾಗಿ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನವಳಾದಳು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುದ್ದಣ ರಾಮಾಶ್ವಮೇಧ ಕೃತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದ. ಅದನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾವ್ಯ ಕಲಾನಿಧಿ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಕಳಿಸಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

ಮುದ್ದಣನಿಗೆ ಆಗ ಒಂದು ಮಗುವಾಯ್ತು. ಆ ಮಗುವಿನ ಆಟ ಅವನ ಬಡತನ ಮರೆಸಿತು. ಆದರೆ ವಿಧಿಯ ಆಟ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಕೆಮ್ಮು ಶುರುವಾಯಿತು. ಅದು ಹಾಗೇ ಮುಂದುವರೆದು ಕ್ಷಯರೋಗ ಅಂತ ತಿಳಿಯಿತು. ಈಗ ಮುದ್ದಣ ಯೋಚಿಸಿ ನನ್ನ ಕಾಯಿಲೆ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮಗನಿಗೆ ಬರಬಾರದೆಂದು ಏನೋ ನೆಪಹೇಳಿ ಹೆಂಡತಿ ಕಮಲಾಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಮಗು ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನನ್ನೂ ಹೆಂಡತಿಯ ತವರಿಗೆ ಕಳಿಸಿದನು. ಇತ್ತ ರೋಗ ಉಲ್ಬಣವಾಯಿತು. ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೂ ಹಣ ಇಲ್ಲದೇ ಪರದಾಡಿ ಕೆಮ್ಮಿಕೆಮ್ಮಿ ಕಾರಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಮೂವತ್ತೆರಡನೇ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಅಂದರೆ 1901 ಫೆಬ್ರವರಿ 16 ರಂದು ಮರಳಿಬಾರದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಮುದ್ದಣ ರಚಿಸಿದ ಕೃತಿಗಳು ರಾಮಾಶ್ವಮೇಧ, ಅದ್ಭುತ ರಾಮಾಯಣ, ಶ್ರೀರಾಮ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಎಂಬ ಷಟ್ಪದಿ ಕಾವ್ಯ, ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಹಾಗೂ ರಾಮಾಯಣಗಳ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದ, ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕುರಿತ ಗ್ರಂಥ ಮತ್ತು ಗೋದಾವರಿ ಎಂಬ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಾದಂಬರಿ ಹೃದ್ಯಮಪ್ಪ ಗದ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಪದ್ಯದ ಗೋಜಲು ಇಲ್ಲದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಗದ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯ ರಚನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಕರಿಮಣಿಯ ಸರದೋಳ್ ಚೆಂಬವಳಮಂ ಕೋದಂತೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಕಾವ್ಯ ರಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಮುದ್ದಣ ನವಿರಾದ ಹಾಸ್ಯ ಬೆರೆತ ನೂತನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಡದಿ ಮನೋರಮೆಗೆ ಕಥೆಹೇಳುವ ವೈಖರಿ ಎಂಥವರ ಮನಸ್ಸನ್ನಾದರೂ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಮುದ್ದಣನ ಪತ್ನಿಯ ಹೆಸರು ಕಮಲಾ ಎಂದಿದ್ದರೂ ಮುದ್ದಣ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಡದಿಗೆ ಮನೋರಮಾ ಎಂದೇ ಮುದ್ದಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

 ಮುದ್ದಣನ ನೆನಪು ಸದಾ ಹಸಿರಾಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಅವನ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ನಂದಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮುದ್ದಣ ಸ್ಮಾರಕ ರೈತಸಂಘ, ಮುದ್ದಣ ಸ್ಮಾರಕ ಮಿತ್ರಮಂಡಳಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಇವರ ಕುರಿತು ಮುದ್ದಣಾಭಿನಂದನಾ ಎಂಬ ಅಭಿನಂದನಾ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಮುದ್ದಣ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಗಲಿ ಹೋಗಿ 116 ವರ್ಷ ಕಳೆದರೂ ಇಂದಿಗೂ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಆತನ ನೆನಪು ಸದಾ ಹಸಿರು 

Related Posts