ಬೆತ್ತ ಬಳಸದೇ ಬಾಲ್ಯ ಉಳಿಸುವಮಗುಸ್ನೇಹಿ ಚಿಂತನೆಗಳು
- ಆರ್.ಬಿ.ಗುರುಬಸವರಾಜ ಹೊಳಗುಂದಿ,

ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗೀದಾರರು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕಾದರೆ ಅವರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತುಂಬಾ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಚರ್ಚೆ ಸಂವಾದಗಳು ನಡೆಯುವಾಗ ಮಕ್ಕಳ ವಿಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಬಗೆಗಿನ ಕಲ್ಪನೆ, ಮಕ್ಕಳ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮಕ್ಕಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹಾಗೂ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಅಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ.

ಮಗು ಶಾಲೆಯ ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಕಲಿಯುತ್ತದೆ. ಮಗುವಿನ ಕಲಿಕಾ ವಾತಾವರಣವು ಮಗುವಿನ ತಕ್ಷಣದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಕಲಿಕಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಸಹ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿವೆ. ಆದಕಾರಣ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಪಾಲಕರು ಮಗು, ಮಗುವಿನ ಬಗೆಗಿನ ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಕಲಿಕಾ ಪರಿಸರವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ. ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಗುವಿನ ಬಾಲ್ಯವು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದ್ದು ಬದಲಾವಣೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಕೀರ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಮಗುವಿನ ಕಲಿಕಾ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಹಾಗೂ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ.

ಮಗುವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತುಂಬಾ ತ್ರಾಸದಾಯಕ ಕೆಲಸ. ಮಗುವೊಂದನ್ನು ಸಮಾಜದ ಉತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸ. ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿ ಮಗುವೂ ಅನನ್ಯ. ಪ್ರತೀ ಮಗುವಿನ ಕಲಿಕಾ ವಿಧಾನ, ವೇಗ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಿಕೆಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅನೇಕ ಕಲಿಕಾ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮಗುವಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲು ಎಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶ ಒದಗಿಸಬೇಕು? ಎಂತಹ ಬೋಧನೋಪಕರಣ ಬಳಸಬೇಕು? ಕಲಿಸುವವರು ಹೇಗೆ ವತರ್ಿಸಬೇಕು? ಎಂಬುದು ಮಗುವಿನ ಪರ ಕಾಳಜಿ ಇರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಗು ಹೇಗೆ ಕಲಿಯುತ್ತದೆ? ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮಗುವಿನ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸುವುದು ಶಿಕ್ಷಣದ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮಗುವಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಇರುವ ಪರಿಹಾರವೆಂದರೆ ಮಗುಸ್ನೇಹಿ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸುವುದು.

ಮಗುವಿನ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳು, ಆಸಕ್ತಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು, ಕಲಿಕಾ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಅಗತ್ಯತೆಗಳು ಕಲಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಠ್ಯಕ್ರಮ, ಕಲಿಕಾ ವಿಧಾನಗಳು, ಕಲಿಕಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು, ಮತ್ತು ಕಲಿಕೆಯ ವಾತಾವರಣಗಳು ಮಗುಸ್ನೇಹಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಕಲಿಕೆಯು ಸುಗಮವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರ ಅಭಿಮತವಾಗಿದೆ. ರೂಸೋ, ಪ್ರೊಬೆಲ್, ಪೆಸ್ಟಾಲಜಿ, ಜಾನ್ಡ್ಯೂಯಿ, ಜಾನ್ಪಿಯಾಜೆ, ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಠ್ಯಾಗೋರ್ ಮುಂತಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರು ಮಗುಸ್ನೇಹಿ ಕಲಿಕಾ ವಾತಾವರಣದ ಅಗತ್ಯತೆಯನ್ನು ಅರಿತು ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮಗುಸ್ನೇಹಿ ವಾತಾವರಣವು ಮಗು ಸ್ವಂತಂತ್ರವಾಗಿ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮಗುವಿನ ಭೌತಿಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪಾಲಕ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಎಲ್ಲಾ ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಗು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದಾಗ ಸರ್ವತೋಮುಖ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭಯರಹಿತ ಮುಕ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ.

ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳೆಂದರೆ ಮೇರೆ ಇಲ್ಲದ ಕುತೂಹಲ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಂಬಲ, ಅನ್ವೇಷಣೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಯೋಗ ನಡೆಸಬೇಕೆಂಬ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಾನೇ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತ. ಮಗುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಕಾಳಜಿ ಇರಬೇಕು. ಮಗು ಅನ್ವೇಷಣೆ ಮಾಡಲು, ತಾನೇ ಸ್ವತಃ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಿಡಬೇಕು. ಮಗುವಿನ ಸಂಕಲ್ಪ ಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಗೆ ಮನ್ನಣೆ ನೀಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಗುವಿನ ಸಾಮಥ್ರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವ ಇರಬೇಕು. ವಯಸ್ಕರಾದ ನಾವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮುಕ್ತ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಮಗುವು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಲ್ಲದ ಸವಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಹಸಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೈ ಹಾಕುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಮನೆಯಲ್ಲದೆ, ಮಗುವಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಇನ್ನೊಂದು ಪರಿಸರವೆಂದರೆ ಶಾಲೆ. ಮನೆಗೂ ಶಾಲೆಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ, ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇರುವಂತೆಯೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಒಂದು ತಂಡಕ್ಕೆ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಅಥವಾ ಅನುಭವ ವಲಯದಿಂದ ಬಂದಿರಬೇಕೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಯ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮಟ್ಟವನ್ನು ಮಗು ತಲುಪಬೇಕೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರಾದವರು ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಮಗುವಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರಲು ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೂ, ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೂ ಬಹಳ ಭಿನ್ನತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಮಗುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ತೋರುವ ಕಾಳಜಿಯೂ ಬಹಳ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ದೊರಕುವ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳು ಸೀಮಿತ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವಿಗೂ ಅದೇನನ್ನು ಅನ್ವೇಷಣೆ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತದೋ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅನ್ವೇಷಿಸಲು ಅಥವಾ ಏನೇನು ಕಲಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಇಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಶಾಲೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳ ಅಂತರಾರ್ಥವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಕೌಟುಂಬಿಕ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಮಗುಸ್ನೇಹಿ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ.
* ಪ್ರತಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೂ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಮಕ್ಕಳ ಆಪ್ತ ಸಲಹೆಗಾರರಿರಬೇಕು. ಇವರೂ ಆ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರೇ ಅಗಿದ್ದರೆ ಒಳಿತು. ಮಗುವಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕುರಿತು ಪೋಷಕರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಆಪ್ತ ಸಲಹೆ ನೀಡುವಂತಿರಬೇಕು.
* ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪಾಲಕರ ಸಭೆ ನಡೆಯಬೇಕು. ಈ ಸಭೆ ಮಗುವಿನ ತರಗತಿಯ ಪ್ರಗತಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ಸರ್ವಾಂಗೀಣ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಂವಾದ ನಡೆಸುವ ವೇದಿಕೆಯಾಗಬೇಕು.
* ಪ್ರತಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕ್ಲಬ್ ಇರಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಕ್ಲಬ್ನ ಸದಸ್ಯರು ಸಭೆ ಸೇರಿ ಮಕ್ಕಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚಚರ್ಿಸಬೇಕು. ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಮಕ್ಕಳ ಗ್ರಾಮಸಭೆ ನಡೆಸಲು ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯ್ತಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಒತ್ತಾಯ ಹೇರಬೇಕು. ಅಂತೆಯೇ ಶಾಲೆಗೆ ಗೈರುಹಾಜರಾಗುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಕರೆತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.
* ವಿಕಲ ಚೇತನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಅವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಪೀಠೋಪಕರಣ ಮತ್ತು ಪಾಠೋಪಕರಣಗಳು ಇರಬೇಕು.
* ಲಿಂಗ, ವಿಕಲತೆ, ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಕಾಯಿಲೆಗಳ(ಹೆಚ್.ಐ.ವಿ/ ಏಡ್ಸ್) ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು.
* ಜೀವನ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು ಶಿಕ್ಷಣದ ಮುಖ್ಯ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು. ಅಂದರೆ ಶಿಕ್ಷಣವು ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು.
* ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಸ್ತಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುವುದನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಯ ಮುಕ್ತ ವಾತಾವರಣ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಬೇಕು. ಸರಿ ತಪ್ಪುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡುವಂತಿರಬೇಕು.
* ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಒತ್ತಡ ರಹಿತ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಅಪಾಯಕಾರಿಯಲ್ಲದ ಸಂತಸದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ ಅದರ ಮೂಲಕ ಕಲಿಕಾ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.
* ಮಗುವಿನಲ್ಲಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪೋಷಕರು ಪ್ರತಿದಿನ ನಿಗದಿತ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಬೇಕು ಹಾಗೂ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿ ಪರಿಹರಿಸಬೇಕು.
* ನೈತಿಕತೆಯ ಪಾಠ ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಅದು ಒತ್ತಾಯಪೂರ್ವಕವಾಗಬಾರದು.
* ಮಗುವಿಗೆ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಉತ್ತಮ ಪಡಿಸಲು ಮಕ್ಕಳ ಪುಸ್ತಕಗಳಿರಬೇಕು.
* ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಯಾವ ಮಗುವೂ ತಿರಸ್ಕೃತವಾಗಬಾರದು. ಪ್ರತೀ ಮಗುವಿನ ಭಾವನಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಬೇಕು.
* ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ದುರ್ಬಳಕೆ ಆಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯ ಭರವಸೆ ಇರಬೇಕು. ಹದಿಹರೆಯದ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ಇರಬೇಕು.
ಒಟ್ಟಾರೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಬೆತ್ತ ಬಳಸದೇ ಬಾಲ್ಯ ಉಳಿಸಿ ಎಂಬುದು ಶಾಲೆಯ, ತಂದೆ ತಾಯಿಯರ ಅಥವಾ ಸಮುದಾಯದ ಘೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಸಂದೇಶವಾಗಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಮಗುಸ್ನೇಹಿ ಸುಂದರ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಆ ಮೂಲಕ ಮಗುವಿನ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿ ಸರ್ವಾಂಗೀಣ ಬೆಳೆವಣಿಗೆ ಉಂಟುಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ

ಗೆಲ್ಲುವುದೇ ಗುರಿ ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಸೋಲು ಕಾಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ....!
- ಜಯಶ್ರೀ.ಜೆ

ವರ್ಷದುದ್ದಕ್ಕೂ ಓದಿ ವಾರ್ಷಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದು ಪಾಸ್ ಅಥವಾ ಫೇಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುವ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಮನದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ದುಗುಡ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದ ನಮಗೂ ಒತ್ತಡ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಪಾಲಕರಿಗೂ ಒತ್ತಡ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಗುರುಗಳಂತೂ ಸದಾ ಹಸನ್ಮುಖಿಗಳಾಗಿ ಜ್ಞಾನ ಸುಧೆಯನ್ನು ಹರಿಸುವ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಶಿಸ್ತಿನ ಸಿಪಾಯಿಗಳಂತೆ ಕಲಿಸಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ಕಲಿಸದೇ ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯಂದಿರ ಬಗ್ಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಂತೂ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದವರೆಲ್ಲ ಪಾಸು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಏಪ್ರಿಲ್ 10 ಫಲಿತಾಂಶ ಕೇಳಲು ಹೋದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಮುಂದಿನ ಕ್ಲಾಸಿನ್ಯಾಗ ಕೂಡ್ರಿ ಎಂಬ  ಒಂದೇ ಒಂದು ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಫಲಿತಾಂಶ ಘೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ವಾಕ್ಯ ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಹೋ.....! ಎಂದು ಕೇಕೆ ಹಾಕುತ್ತ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಪಾಸ್ ಆದ ಸುದ್ದಿ ಹೇಳಿದರೆ ಪೋಷಕರು ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವೆನ್ನುವಂತೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ. ಯಂಥ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಫೇಲಾಗಿದ್ದು ಕೇಳಿದರೆ ಆಕಾಶ ಮೈಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವರ ಹಾಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಆತು ನಾಳಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಜೋಡಿ ಹೊಲಕ್ಕ ಗಳೆ ಹೊಡಿಯಾಕ ನಡಿ ಎಂಬ ಸರಳ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಫೇಲಾದವರು ಅದನ್ನು ತಲೆಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದೇ ಯಾಕೋ ವಿದ್ಯೆ ನನ್ನ ತಲಿಗೆ ಹತ್ತವಲ್ದು ಭೂಮಿ ತಾಯಿ ನಂಬಿದ್ರ ಬಂಗಾರ ಬೆಳೀಬಹುದು ಎನ್ನುತ್ತ ಹೊಲದೆಡೆ ಕಾಲು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳು ಕಸೂತಿ ಹೊಲಿಗೆ ಕಡೆ ಗಮನ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಫೇಲ್ ಅನ್ನೋ ಪದ ಬಾಳ ಜನರನ್ನ ಕೊರಗಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಬಾಳನ್ನೂ ಹದಗೆಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ತಲೆ ಇದ್ದಾಂವ ಎಲೆ ಮಾರಿ ಜೀವನ ಮಾಡತಾನ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ನಂಬಿ, ಬಂದದ್ದು ಬರಲಿ ಎದುರಿಸೋ ಎದೆ ಇರಲಿ ಅನ್ನೋದು ಹಿರಿಯರ ಮಾತಾಗಿತ್ತು.

ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಮಾನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಕೆಜಿಯಿಂದ ಹಿಡಕೊಂಡು ಪಿಜಿಯವರೆಗೂ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶದ ಒತ್ತಡದ ಹುಳ ಮಕ್ಕಳ ಪಾಲಕರ ಶಿಕ್ಷಕರ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಬಾಧಿಸುತ್ತಿದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಜೀವನ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜೀವನವೇ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಪಡುವ ಪಾಡು ದಿನೇ ದಿನೇ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಕೇವಲ ಅಂಕಗಳು ಜೀವನವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾರವು ಪರೀಕ್ಷೆ ಫಲಿತಾಂಶ ಒಂದು ದಾಖಲೆ ಮಾತ್ರ. ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಜನ ಮರುಳೊ ಜಾತ್ರೆ ಮರುಳೊ ಎಂಬ ಮಾತಿಗೆ ಮೂಢರಂತೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಶಿಕ್ಷಿತರಂತೆ ವರ್ತಿಸದೇ ಕುರಿಯ ಹಿಂಡಿನಲ್ಲಿ ಕುರಿಗಳಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇನ್ನೇನು ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ., ಪಿಯುಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕೆ ದಿನ ಗಣನೆ ನಡೆದಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಕರ, ಮಕ್ಕಳ, ಪಾಲಕರ ಎದೆ ಡವಡವ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ತಾವು ಅಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ಅಂಕ ಬೀಳುತ್ತವೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ? ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ದೊರುಕುತ್ತದೋ ಇಲ್ಲವೋ? ವೃತ್ತಿಪರ ಕೋರ್ಸುಗಳಿಗೆ ಸೀಟು ಸಿಗುತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ? ಎಂಬ ನೂರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ತಲೆ ಹೊಕ್ಕು ಜೀವ ತಿನ್ನುತ್ತಿವೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಾಧನೆ ಕಮ್ಮಿಯಾದರೆ ಇಲಾಖೆಯಿಂದ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಬೋಧಕ ಬಳಗ ಚಿಂತಿತಗೊಂಡರೆ ಕಮ್ಮಿ ಅಂಕ ಪಡೆದರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸರೀಕರಿಗೆ ಮುಖ ತೋರಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎನ್ನುವುದು ಪಾಲಕರ ಗೋಳು. ಅತ್ಯಧಿಕ ಅಂಕ ತೆಗೆದರೆ ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿ ಊರಲ್ಲಿ ಸಿಹಿ ಹಂಚಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವುದೂ ಬೀಗುವುದೂ ನಡೆದೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನೂ ಅರಳಬೇಕಾದ ಮೊಗ್ಗುಗಳಂತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೇವಲ ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ., ಪಿಯುಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳಪೆ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಫೇಲ್ ಆಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ನೊಂದು ಹೇಡಿಯಂತೆ ಜೀವ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಏನು ಬಂತು?  ಪರೀಕ್ಷೆಯೊಂದೇ ನಮ್ಮ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಮಾನದಂಡವಲ್ಲ ಹಾಗಾಗಿದ್ದರೆ ಕಮ್ಮಿ ಅಂಕ ತಗೆದು ಫೇಲ್ ಆಗಿ ಸಾಧಿಸಿದ ಅನೇಕ ಸಾಧಕರು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಮುಂದೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ದೇವರೆಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಚಿನ್ ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್ ಕಷ್ಟ ನೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೈತೊಳೆದು ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಗಳಿಸಿದ, ಎಲ್ಲರ ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಧೀರೂ ಬಾಯಿ ಅಂಬಾನಿ, ಸೋಲುಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನಗಂಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅಬ್ರಹಾಂ ಲಿಂಕನ್ ಅವರೆಲ್ಲ ಜೀವಂತ ಮಾದರಿಗಳಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ? ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಫೇಲಾದರೆ ಕಮ್ಮಿ ಅಂಕ ಪಡೆದರೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಕಟ್ಟಿ ಸಾಧಿಸಿ ತೋರಿಸಬಹುದು. ಸೋಲು ಕಲಿಸುವ ಪಾಠ ಇನ್ನಾರೂ ಕಲಿಸಲಾರರು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ. ಸೋಲಿನಂಥ ಗುರು ಇಲ್ಲ. ವೈಫಲ್ಯಗಳು ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಯುತ್ತವೆ. ನಾವು ಎಡವಿದ್ದೆಲ್ಲಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಿದ್ದಿ ನಡೆದರೆ ಗೆಲುವಿನ ಮೇರು ಪರ್ವತ ಹತ್ತಿ ಗೆಲುವಿನ ಸರದಾರರಾಗಬಹುದು.

ಫಲಿತಾಂಶ ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ವಿವೇಕರಹಿತರಾಗದೇ ಆತುರದಲ್ಲಿ ನಿಧರ್ಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಆತಂಕದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಒದ್ದಾಡಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಂಥ ಹೀನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕದೇ ಬುದ್ಧಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದು ಬದುಕನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿಸುವ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು  ಹಾಕಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಸಾಧಕರ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಈ ಸೋಲು ಮೈಲಿಗಲ್ಲಾಗಿ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯದಿರಿ. ಸೋಲನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೀರಿ ಎನ್ನುವುದು.

ಮುಖ್ಯ. ಸಾಲು ಸಾಲು ಸೋಲುಗಳೇ ಗೆಲುವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಬದುಕು ಏನನ್ನೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸಮಯ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಅವೆರಡನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಜೀವನ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ ಹೊರತು ಕೇವಲ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶದಿಂದಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶ ಬಾರದಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸದಿದ್ದರೆ ಯಾವ ಫಲವೂ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸೋಲನ್ನೇ ಹಾಸಿ ಹೊದ್ದು ಛಲ ಬಿಡದೇ ಕೊನೆಗೆ ಗೆಲುವಿನ ನಗೆ ಬೀರಿದ ಅಬ್ರಹಾಂನ ಅನುಭವದ ಮಾತು.

ಬರೀ ಅಂಕಗಳ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿ  ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತ ಆಡಂಬರದ ದೊಡ್ಡಸ್ತಿಕೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರೆ, ಸಮಾಜದ ಬಿರುನುಡಿಗಳಿಗೆ ಕಟು ಟೀಕೆಗಳಿಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶ ಆ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಂತಸ ತಂದು ಕೊಡಬಹುದು. ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಜೀವಿಸುವ ಕಲೆ ಜೀವನ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಬೆಲೆಯನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಗೌರವದ ಜೊತೆ ಸಂತಸ ಮತ್ತು ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತದೆ.

ಸೋಲುವೆನೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುವವರ ಮತ್ತು ಸೋತ ನಂತರ ಹೇಡಿಯಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ಜೀವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ಕಂಡು ಷೇಕ್ಸ್ಪಿಯರ್ನ ಈ ಮಾತು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಸೋಲುತ್ತೇನೆಂಬ ಭಯದಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸದೇ ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಸೋಲುವವನು ಉತ್ತಮ. ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಅಂಕಗಳೇ ಜೀವನವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಹೊರ ಬರುವುದು ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಸೋತಾಗ ಸತ್ತೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳದೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗ ಸೋಲು ಗೆಲುವು ಇದ್ದಿದ್ದೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಗೆದ್ದೇ ಗೆಲ್ಲುವೆ ಎಂದುಕೊಂಡು ದೇಶದ ಚಿನ್ನದ ಓಟಗಾರ್ತಿ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಳು ಪಿ.ಟಿ. ಉಷಾ. ಗೆಲ್ಲುವುದೇ ನನ್ನ ಗುರಿ ಎಂದುಕೊಂಡವರಿಗೆ ಸೋಲು ಕಾಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಕಡಿಮೆ ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದರೆ ಮರು ಎಣಿಕೆ ಮರು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಫೇಲಾದರೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಪ್ರತಿಫಲ ನಿಮ್ಮನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದಲ್ಲದೇ ಫಲಿತಾಂಶದ ಹೂ ಅರಳಿ ಸಮಾಜದ ಉದ್ಗಗಲಕ್ಕೂ ಸುವಾಸನೆ ಬೀರುತ್ತದೆ.

ಬೆತ್ತ ಬಳಸದೇ ಬಾಲ್ಯ ಉಳಿಸುವಮಗುಸ್ನೇಹಿ ಚಿಂತನೆಗಳು



 ಬೆತ್ತ ಬಳಸದೇ ಬಾಲ್ಯ ಉಳಿಸುವಮಗುಸ್ನೇಹಿ ಚಿಂತನೆಗಳು
- ಆರ್.ಬಿ.ಗುರುಬಸವರಾಜ ಹೊಳಗುಂದಿ,

ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗೀದಾರರು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕಾದರೆ ಅವರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತುಂಬಾ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಚರ್ಚೆ ಸಂವಾದಗಳು ನಡೆಯುವಾಗ ಮಕ್ಕಳ ವಿಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಬಗೆಗಿನ ಕಲ್ಪನೆ, ಮಕ್ಕಳ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮಕ್ಕಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹಾಗೂ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಅಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ.

ಮಗು ಶಾಲೆಯ ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಕಲಿಯುತ್ತದೆ. ಮಗುವಿನ ಕಲಿಕಾ ವಾತಾವರಣವು ಮಗುವಿನ ತಕ್ಷಣದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಕಲಿಕಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಸಹ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿವೆ. ಆದಕಾರಣ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಪಾಲಕರು ಮಗು, ಮಗುವಿನ ಬಗೆಗಿನ ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಕಲಿಕಾ ಪರಿಸರವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ. ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಗುವಿನ ಬಾಲ್ಯವು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದ್ದು ಬದಲಾವಣೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಕೀರ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಮಗುವಿನ ಕಲಿಕಾ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಹಾಗೂ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ.

ಮಗುವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತುಂಬಾ ತ್ರಾಸದಾಯಕ ಕೆಲಸ. ಮಗುವೊಂದನ್ನು ಸಮಾಜದ ಉತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸ. ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿ ಮಗುವೂ ಅನನ್ಯ. ಪ್ರತೀ ಮಗುವಿನ ಕಲಿಕಾ ವಿಧಾನ, ವೇಗ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಿಕೆಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅನೇಕ ಕಲಿಕಾ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮಗುವಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲು ಎಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶ ಒದಗಿಸಬೇಕು? ಎಂತಹ ಬೋಧನೋಪಕರಣ ಬಳಸಬೇಕು? ಕಲಿಸುವವರು ಹೇಗೆ ವತರ್ಿಸಬೇಕು? ಎಂಬುದು ಮಗುವಿನ ಪರ ಕಾಳಜಿ ಇರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಗು ಹೇಗೆ ಕಲಿಯುತ್ತದೆ? ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮಗುವಿನ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸುವುದು ಶಿಕ್ಷಣದ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮಗುವಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಇರುವ ಪರಿಹಾರವೆಂದರೆ ಮಗುಸ್ನೇಹಿ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸುವುದು.

ಮಗುವಿನ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳು, ಆಸಕ್ತಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು, ಕಲಿಕಾ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಅಗತ್ಯತೆಗಳು ಕಲಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಠ್ಯಕ್ರಮ, ಕಲಿಕಾ ವಿಧಾನಗಳು, ಕಲಿಕಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು, ಮತ್ತು ಕಲಿಕೆಯ ವಾತಾವರಣಗಳು ಮಗುಸ್ನೇಹಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಕಲಿಕೆಯು ಸುಗಮವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರ ಅಭಿಮತವಾಗಿದೆ. ರೂಸೋ, ಪ್ರೊಬೆಲ್, ಪೆಸ್ಟಾಲಜಿ, ಜಾನ್ಡ್ಯೂಯಿ, ಜಾನ್ಪಿಯಾಜೆ, ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಠ್ಯಾಗೋರ್ ಮುಂತಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರು ಮಗುಸ್ನೇಹಿ ಕಲಿಕಾ ವಾತಾವರಣದ ಅಗತ್ಯತೆಯನ್ನು ಅರಿತು ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಪ್ರಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮಗುಸ್ನೇಹಿ ವಾತಾವರಣವು ಮಗು ಸ್ವಂತಂತ್ರವಾಗಿ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮಗುವಿನ ಭೌತಿಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪಾಲಕ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಎಲ್ಲಾ ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಗು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದಾಗ ಸರ್ವತೋಮುಖ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಭಯರಹಿತ ಮುಕ್ತ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ.

ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳೆಂದರೆ ಮೇರೆ ಇಲ್ಲದ ಕುತೂಹಲ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಂಬಲ, ಅನ್ವೇಷಣೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಯೋಗ ನಡೆಸಬೇಕೆಂಬ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಾನೇ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತ. ಮಗುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಕಾಳಜಿ ಇರಬೇಕು. ಮಗು ಅನ್ವೇಷಣೆ ಮಾಡಲು, ತಾನೇ ಸ್ವತಃ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಿಡಬೇಕು. ಮಗುವಿನ ಸಂಕಲ್ಪ ಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಗೆ ಮನ್ನಣೆ ನೀಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಗುವಿನ ಸಾಮಥ್ರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವ ಇರಬೇಕು. ವಯಸ್ಕರಾದ ನಾವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮುಕ್ತ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಮಗುವು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಲ್ಲದ ಸವಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಹಸಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೈ ಹಾಕುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಮನೆಯಲ್ಲದೆ, ಮಗುವಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಇನ್ನೊಂದು ಪರಿಸರವೆಂದರೆ ಶಾಲೆ. ಮನೆಗೂ ಶಾಲೆಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ, ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇರುವಂತೆಯೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಒಂದು ತಂಡಕ್ಕೆ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಅಥವಾ ಅನುಭವ ವಲಯದಿಂದ ಬಂದಿರಬೇಕೆಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆಯ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮಟ್ಟವನ್ನು ಮಗು ತಲುಪಬೇಕೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರಾದವರು ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಮಗುವಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರಲು ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೂ, ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೂ ಬಹಳ ಭಿನ್ನತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಮಗುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ತೋರುವ ಕಾಳಜಿಯೂ ಬಹಳ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ದೊರಕುವ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳು ಸೀಮಿತ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವಿಗೂ ಅದೇನನ್ನು ಅನ್ವೇಷಣೆ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತದೋ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅನ್ವೇಷಿಸಲು ಅಥವಾ ಏನೇನು ಕಲಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಇಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಶಾಲೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳ ಅಂತರಾರ್ಥವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಕೌಟುಂಬಿಕ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಮಗುಸ್ನೇಹಿ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ.
* ಪ್ರತಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೂ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಮಕ್ಕಳ ಆಪ್ತ ಸಲಹೆಗಾರರಿರಬೇಕು. ಇವರೂ ಆ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರೇ ಅಗಿದ್ದರೆ ಒಳಿತು. ಮಗುವಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕುರಿತು ಪೋಷಕರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಆಪ್ತ ಸಲಹೆ ನೀಡುವಂತಿರಬೇಕು.
* ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪಾಲಕರ ಸಭೆ ನಡೆಯಬೇಕು. ಈ ಸಭೆ ಮಗುವಿನ ತರಗತಿಯ ಪ್ರಗತಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೇ ಸರ್ವಾಂಗೀಣ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಂವಾದ ನಡೆಸುವ ವೇದಿಕೆಯಾಗಬೇಕು.
* ಪ್ರತಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕ್ಲಬ್ ಇರಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಕ್ಲಬ್ನ ಸದಸ್ಯರು ಸಭೆ ಸೇರಿ ಮಕ್ಕಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚಚರ್ಿಸಬೇಕು. ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಮಕ್ಕಳ ಗ್ರಾಮಸಭೆ ನಡೆಸಲು ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯ್ತಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಒತ್ತಾಯ ಹೇರಬೇಕು. ಅಂತೆಯೇ ಶಾಲೆಗೆ ಗೈರುಹಾಜರಾಗುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಕರೆತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.
* ವಿಕಲ ಚೇತನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಅವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಪೀಠೋಪಕರಣ ಮತ್ತು ಪಾಠೋಪಕರಣಗಳು ಇರಬೇಕು.
* ಲಿಂಗ, ವಿಕಲತೆ, ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಕಾಯಿಲೆಗಳ(ಹೆಚ್.ಐ.ವಿ/ ಏಡ್ಸ್) ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು.
* ಜೀವನ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು ಶಿಕ್ಷಣದ ಮುಖ್ಯ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು. ಅಂದರೆ ಶಿಕ್ಷಣವು ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು.
* ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಸ್ತಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುವುದನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಯ ಮುಕ್ತ ವಾತಾವರಣ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಬೇಕು. ಸರಿ ತಪ್ಪುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡುವಂತಿರಬೇಕು.
* ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಒತ್ತಡ ರಹಿತ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಅಪಾಯಕಾರಿಯಲ್ಲದ ಸಂತಸದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ ಅದರ ಮೂಲಕ ಕಲಿಕಾ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.
* ಮಗುವಿನಲ್ಲಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪೋಷಕರು ಪ್ರತಿದಿನ ನಿಗದಿತ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಬೇಕು ಹಾಗೂ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿ ಪರಿಹರಿಸಬೇಕು.
* ನೈತಿಕತೆಯ ಪಾಠ ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಅದು ಒತ್ತಾಯಪೂರ್ವಕವಾಗಬಾರದು.
* ಮಗುವಿಗೆ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಉತ್ತಮ ಪಡಿಸಲು ಮಕ್ಕಳ ಪುಸ್ತಕಗಳಿರಬೇಕು.
* ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಯಾವ ಮಗುವೂ ತಿರಸ್ಕೃತವಾಗಬಾರದು. ಪ್ರತೀ ಮಗುವಿನ ಭಾವನಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಬೇಕು.
* ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ದುರ್ಬಳಕೆ ಆಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯ ಭರವಸೆ ಇರಬೇಕು. ಹದಿಹರೆಯದ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ಇರಬೇಕು.
ಒಟ್ಟಾರೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಬೆತ್ತ ಬಳಸದೇ ಬಾಲ್ಯ ಉಳಿಸಿ ಎಂಬುದು ಶಾಲೆಯ, ತಂದೆ ತಾಯಿಯರ ಅಥವಾ ಸಮುದಾಯದ ಘೋಷಣೆ ಮತ್ತು ಸಂದೇಶವಾಗಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಮಗುಸ್ನೇಹಿ ಸುಂದರ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಆ ಮೂಲಕ ಮಗುವಿನ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿ ಸರ್ವಾಂಗೀಣ ಬೆಳೆವಣಿಗೆ ಉಂಟುಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ

ಗೆಲ್ಲುವುದೇ ಗುರಿ ಎಂದುಕೊಂಡರೆ ಸೋಲು ಕಾಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ....!
- ಜಯಶ್ರೀ.ಜೆ

ವರ್ಷದುದ್ದಕ್ಕೂ ಓದಿ ವಾರ್ಷಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದು ಪಾಸ್ ಅಥವಾ ಫೇಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುವ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಮನದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ದುಗುಡ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದ ನಮಗೂ ಒತ್ತಡ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಪಾಲಕರಿಗೂ ಒತ್ತಡ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಗುರುಗಳಂತೂ ಸದಾ ಹಸನ್ಮುಖಿಗಳಾಗಿ ಜ್ಞಾನ ಸುಧೆಯನ್ನು ಹರಿಸುವ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಶಿಸ್ತಿನ ಸಿಪಾಯಿಗಳಂತೆ ಕಲಿಸಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ಕಲಿಸದೇ ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯಂದಿರ ಬಗ್ಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಂತೂ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದವರೆಲ್ಲ ಪಾಸು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಏಪ್ರಿಲ್ 10 ಫಲಿತಾಂಶ ಕೇಳಲು ಹೋದರೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಮುಂದಿನ ಕ್ಲಾಸಿನ್ಯಾಗ ಕೂಡ್ರಿ ಎಂಬ  ಒಂದೇ ಒಂದು ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಫಲಿತಾಂಶ ಘೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ವಾಕ್ಯ ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಹೋ.....! ಎಂದು ಕೇಕೆ ಹಾಕುತ್ತ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಪಾಸ್ ಆದ ಸುದ್ದಿ ಹೇಳಿದರೆ ಪೋಷಕರು ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವೆನ್ನುವಂತೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ. ಯಂಥ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಫೇಲಾಗಿದ್ದು ಕೇಳಿದರೆ ಆಕಾಶ ಮೈಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವರ ಹಾಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಆತು ನಾಳಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಜೋಡಿ ಹೊಲಕ್ಕ ಗಳೆ ಹೊಡಿಯಾಕ ನಡಿ ಎಂಬ ಸರಳ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಫೇಲಾದವರು ಅದನ್ನು ತಲೆಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದೇ ಯಾಕೋ ವಿದ್ಯೆ ನನ್ನ ತಲಿಗೆ ಹತ್ತವಲ್ದು ಭೂಮಿ ತಾಯಿ ನಂಬಿದ್ರ ಬಂಗಾರ ಬೆಳೀಬಹುದು ಎನ್ನುತ್ತ ಹೊಲದೆಡೆ ಕಾಲು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳು ಕಸೂತಿ ಹೊಲಿಗೆ ಕಡೆ ಗಮನ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಫೇಲ್ ಅನ್ನೋ ಪದ ಬಾಳ ಜನರನ್ನ ಕೊರಗಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಬಾಳನ್ನೂ ಹದಗೆಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ತಲೆ ಇದ್ದಾಂವ ಎಲೆ ಮಾರಿ ಜೀವನ ಮಾಡತಾನ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ನಂಬಿ, ಬಂದದ್ದು ಬರಲಿ ಎದುರಿಸೋ ಎದೆ ಇರಲಿ ಅನ್ನೋದು ಹಿರಿಯರ ಮಾತಾಗಿತ್ತು.

ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಮಾನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಕೆಜಿಯಿಂದ ಹಿಡಕೊಂಡು ಪಿಜಿಯವರೆಗೂ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶದ ಒತ್ತಡದ ಹುಳ ಮಕ್ಕಳ ಪಾಲಕರ ಶಿಕ್ಷಕರ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಬಾಧಿಸುತ್ತಿದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಜೀವನ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜೀವನವೇ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಪಡುವ ಪಾಡು ದಿನೇ ದಿನೇ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಕೇವಲ ಅಂಕಗಳು ಜೀವನವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾರವು ಪರೀಕ್ಷೆ ಫಲಿತಾಂಶ ಒಂದು ದಾಖಲೆ ಮಾತ್ರ. ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಜನ ಮರುಳೊ ಜಾತ್ರೆ ಮರುಳೊ ಎಂಬ ಮಾತಿಗೆ ಮೂಢರಂತೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಶಿಕ್ಷಿತರಂತೆ ವರ್ತಿಸದೇ ಕುರಿಯ ಹಿಂಡಿನಲ್ಲಿ ಕುರಿಗಳಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇನ್ನೇನು ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ., ಪಿಯುಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕೆ ದಿನ ಗಣನೆ ನಡೆದಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಕರ, ಮಕ್ಕಳ, ಪಾಲಕರ ಎದೆ ಡವಡವ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ತಾವು ಅಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ಅಂಕ ಬೀಳುತ್ತವೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ? ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ದೊರುಕುತ್ತದೋ ಇಲ್ಲವೋ? ವೃತ್ತಿಪರ ಕೋರ್ಸುಗಳಿಗೆ ಸೀಟು ಸಿಗುತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ? ಎಂಬ ನೂರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ತಲೆ ಹೊಕ್ಕು ಜೀವ ತಿನ್ನುತ್ತಿವೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಾಧನೆ ಕಮ್ಮಿಯಾದರೆ ಇಲಾಖೆಯಿಂದ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಬೋಧಕ ಬಳಗ ಚಿಂತಿತಗೊಂಡರೆ ಕಮ್ಮಿ ಅಂಕ ಪಡೆದರೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸರೀಕರಿಗೆ ಮುಖ ತೋರಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎನ್ನುವುದು ಪಾಲಕರ ಗೋಳು. ಅತ್ಯಧಿಕ ಅಂಕ ತೆಗೆದರೆ ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿ ಊರಲ್ಲಿ ಸಿಹಿ ಹಂಚಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವುದೂ ಬೀಗುವುದೂ ನಡೆದೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನೂ ಅರಳಬೇಕಾದ ಮೊಗ್ಗುಗಳಂತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೇವಲ ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ., ಪಿಯುಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳಪೆ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಫೇಲ್ ಆಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ನೊಂದು ಹೇಡಿಯಂತೆ ಜೀವ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಏನು ಬಂತು?  ಪರೀಕ್ಷೆಯೊಂದೇ ನಮ್ಮ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಮಾನದಂಡವಲ್ಲ ಹಾಗಾಗಿದ್ದರೆ ಕಮ್ಮಿ ಅಂಕ ತಗೆದು ಫೇಲ್ ಆಗಿ ಸಾಧಿಸಿದ ಅನೇಕ ಸಾಧಕರು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಮುಂದೆ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ದೇವರೆಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಚಿನ್ ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್ ಕಷ್ಟ ನೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೈತೊಳೆದು ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಗಳಿಸಿದ, ಎಲ್ಲರ ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಧೀರೂ ಬಾಯಿ ಅಂಬಾನಿ, ಸೋಲುಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನಗಂಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅಬ್ರಹಾಂ ಲಿಂಕನ್ ಅವರೆಲ್ಲ ಜೀವಂತ ಮಾದರಿಗಳಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ? ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಫೇಲಾದರೆ ಕಮ್ಮಿ ಅಂಕ ಪಡೆದರೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಕಟ್ಟಿ ಸಾಧಿಸಿ ತೋರಿಸಬಹುದು. ಸೋಲು ಕಲಿಸುವ ಪಾಠ ಇನ್ನಾರೂ ಕಲಿಸಲಾರರು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ. ಸೋಲಿನಂಥ ಗುರು ಇಲ್ಲ. ವೈಫಲ್ಯಗಳು ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಯುತ್ತವೆ. ನಾವು ಎಡವಿದ್ದೆಲ್ಲಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಿದ್ದಿ ನಡೆದರೆ ಗೆಲುವಿನ ಮೇರು ಪರ್ವತ ಹತ್ತಿ ಗೆಲುವಿನ ಸರದಾರರಾಗಬಹುದು.

ಫಲಿತಾಂಶ ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ವಿವೇಕರಹಿತರಾಗದೇ ಆತುರದಲ್ಲಿ ನಿಧರ್ಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಆತಂಕದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಒದ್ದಾಡಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಂಥ ಹೀನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕದೇ ಬುದ್ಧಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದು ಬದುಕನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿಸುವ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು  ಹಾಕಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಸಾಧಕರ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಈ ಸೋಲು ಮೈಲಿಗಲ್ಲಾಗಿ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯದಿರಿ. ಸೋಲನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೀರಿ ಎನ್ನುವುದು.

ಮುಖ್ಯ. ಸಾಲು ಸಾಲು ಸೋಲುಗಳೇ ಗೆಲುವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಬದುಕು ಏನನ್ನೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಸಮಯ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಅವೆರಡನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಜೀವನ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ ಹೊರತು ಕೇವಲ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶದಿಂದಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶ ಬಾರದಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸದಿದ್ದರೆ ಯಾವ ಫಲವೂ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸೋಲನ್ನೇ ಹಾಸಿ ಹೊದ್ದು ಛಲ ಬಿಡದೇ ಕೊನೆಗೆ ಗೆಲುವಿನ ನಗೆ ಬೀರಿದ ಅಬ್ರಹಾಂನ ಅನುಭವದ ಮಾತು.

ಬರೀ ಅಂಕಗಳ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿ  ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತ ಆಡಂಬರದ ದೊಡ್ಡಸ್ತಿಕೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರೆ, ಸಮಾಜದ ಬಿರುನುಡಿಗಳಿಗೆ ಕಟು ಟೀಕೆಗಳಿಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ಫಲಿತಾಂಶ ಆ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಂತಸ ತಂದು ಕೊಡಬಹುದು. ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಜೀವಿಸುವ ಕಲೆ ಜೀವನ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಬೆಲೆಯನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಗೌರವದ ಜೊತೆ ಸಂತಸ ಮತ್ತು ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತದೆ.

ಸೋಲುವೆನೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುವವರ ಮತ್ತು ಸೋತ ನಂತರ ಹೇಡಿಯಾಗಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ಜೀವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ಕಂಡು ಷೇಕ್ಸ್ಪಿಯರ್ನ ಈ ಮಾತು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಸೋಲುತ್ತೇನೆಂಬ ಭಯದಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸದೇ ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಸೋಲುವವನು ಉತ್ತಮ. ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಅಂಕಗಳೇ ಜೀವನವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಹೊರ ಬರುವುದು ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಸೋತಾಗ ಸತ್ತೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳದೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗ ಸೋಲು ಗೆಲುವು ಇದ್ದಿದ್ದೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಗೆದ್ದೇ ಗೆಲ್ಲುವೆ ಎಂದುಕೊಂಡು ದೇಶದ ಚಿನ್ನದ ಓಟಗಾರ್ತಿ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಳು ಪಿ.ಟಿ. ಉಷಾ. ಗೆಲ್ಲುವುದೇ ನನ್ನ ಗುರಿ ಎಂದುಕೊಂಡವರಿಗೆ ಸೋಲು ಕಾಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಕಡಿಮೆ ಅಂಕ ಗಳಿಸಿದರೆ ಮರು ಎಣಿಕೆ ಮರು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಫೇಲಾದರೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಪ್ರತಿಫಲ ನಿಮ್ಮನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದಲ್ಲದೇ ಫಲಿತಾಂಶದ ಹೂ ಅರಳಿ ಸಮಾಜದ ಉದ್ಗಗಲಕ್ಕೂ ಸುವಾಸನೆ ಬೀರುತ್ತದೆ.

Related Posts